maandag 16 augustus 2021
inburgering 2022 – deel 3 - afschalen
Hierboven schrijf ik dat er een ‘escape’ mogelijk is. Die escape heeft twee vormen. Vandaag beschrijf ik de ene escape-route. Morgen de andere.
Een inburgeraar die vanaf 1-1-2022 in Nederland arriveert moet examen doen op taalniveau B1, dat is dan de nieuwe norm. Na een intake door de gemeente wordt de inburgeraar verteld dat B1 de norm is. Dus: doe je best!
Omdat de kans groot (70%) is dat hij/zij dat examen NIET gaat halen binnen de wettelijke termijn van drie jaar, kan de inburgeraar ‘afgeschaald’ worden. Het is een onvriendelijke, ambtelijke term uit het pré-Omtzigt tijdperk: de vreemdeling krijgt te horen dat hij /zij ‘te dom’ is voor B1, dus, dan is bij nader inzien een lager niveau ‘ook wel goed’, de inburgeraar MAG examen gaan doen op taalniveau A2.
Ja, dat mag … mits de gemeente akkoord is. Dat kan/zal tot lokale verschillen en ambtelijke willekeur leiden.
Ook bestaat de (mogelijke) verplichting door een gemeente/ambtenaar dat de inburgeraar bij die-en-die school zo-en-zo veel lesuren moet hebben ingekocht.
Voor statushouders geldt: alle dure lesuren bij dure scholen worden door de belastingbetaler betaald. Voor gezinsmigranten geldt: de Nederlandse partner (of de inburgeraar zelf) zal de lesuren moeten betalen. Alleen dure lesuren bij dure scholen tellen mee. Controle op de kwaliteit van de scholen voor inburgering is tussen 2014-2021 onvoldoende geweest. Er is geen zicht op verbetering van die controle (uitgevoerd door Blik op Werk).
Ik schrijf zo mogelijk dagelijks mijn bijdrage over de inburgering 2022
#inburgering #nt2
inburgering 2022 - bijdrage 2
De nieuwe 'norm' - de taaleis B1 - kan niet iedereen halen. Dat snapt iedereen.
Daarom heeft 'de politiek' (lees: alle politieke partijen) besloten om een escape in te bouwen.
Wie niet kan voldoen aan de taaleis B1 mag ook een stapje lager inburgeren - maar je krijgt dan geen diploma volgens de norm. Je krijgt wel een papiertje 'dat het goed is, zo'.
Je krijgt dan geen diploma, maar een papiertje.
Je leest het goed. Een papiertje.
Daar zal de nieuwkomer blij mee zijn, een papiertje, dat het goed is, zo.
Oh ja, dat papiertje krijg je niet zomaar: je moet 800 schooluren gemaakt hebben en in veel gevallen daar bovenop nog eens 800 'praktijkuren'.
Dat zijn dure uren. Het doet er niet toe wat je leert in die uren, maar je moet er zijn: ophok-uren voor volwassenen dus.
Statushouders krijgen die verplichte ophok-uren straks gratis (de belastingbetaler betaalt). Andere inburgeraars zullen ze moeten betalen - al gauw 10.000 - 12.000 euro.
Maar beide categorieën zullen niet gemotiveerd zijn als zij niet eens een diploma kunnen krijgen, maar wel een papiertje.
Welkom in Nederland.
Ik schrijf zo mogelijk dagelijks mijn bijdrage over de inburgering 2022.
#inburgering #nt2
zondag 15 augustus 2021
inburgering 2022 – 1 – de nieuwe norm (1)
zaterdag 10 maart 2012
Veranderingen
Na ruim vier jaar "Ik wil naar Nederland" begin ik aan een nieuw avontuur.
De aard van mijn werk blijft hetzelfde.
Ik geef adviezen over Nederlands als Tweede Taal, inburgering, taalexamens voor buitenlanders.
Ik organiseer lessen, cursussen etc.
En ik blijf ook lesmateriaal maken.
Soms schrijf ik een opstel, dan publiceer ik het hier.
Ad Appel Taaltrainingen.
www.adappel.nl
vrijdag 16 december 2011
Capabel - inburgeren in Den Haag anno 2011-2012
Ik ontving onderstaande mail op 10 december 2011 van Bart Jamin, (Den Haag). Hij vertelt over zijn ervaringen met de gemeente Den Haag, Capabeltaal en de inburgeringscursus …Heel duidelijk gaan de gemeente en Capabeltaal hun boekjes te buiten door mensen in de Hofstad ook in 2011 nog steeds te dwingen om een inburgeringscursus te volgen, ook al gaat het om hoogopgeleide mensen. Heel duidelijk wordt uit dit verhaal dat de belangegn van nieuwkomers ondergeschikt zijn aan de financiële belangen van de school (Capabeltaal) en aan politieke belangen van de gemeente Den Haag, die graag veel mensen wil laten slagen voor een examen dat niet geschikt voor hen is.
Mijn (Bosnische) partner is sinds begin september 2011 in Nederland. Ze spreekt heel weinig tot bijna geen Nederlands dus zij is een absolute beginner. In het buitenland is ze voor haar inburgeringsexamen buitenland geslaagd met een A2 niveau voor het onderdeel TGN.
Ze is 27 jaar en hoogopgeleid en heeft een Master in Architectuur . Mede daarom zijn wij alleen geïnteresseerd in een cursus die opleidt tot het Staatsexamen NT2 Programma II. Wij wonen in Den Haag en zoals wellicht bekend bij u hebben we te maken met een ongeïnteresseerde gemeente en school die maling hebben aan onze wensen. De gemeente Den Haag doet niet aan PIB, ze betalen alles maar alles moet wel volgens hun regels. De school die met de gemeente samenwerkt heet Capabel.
Vrijwel meteen nadat mijn partner haar pasje (verblijfsvergunning) had ontvangen, hebben we zelf contact gezocht met de gemeente om het inburgeringsproces in gang te zetten. Wij hebben daarna een uitnodiging gekregen om naar de gemeente te komen voor een intakegesprek. Dat hebben we dan ook gedaan. Mijn partner is inburgeringsplichtig. Dat staat in een brief van de gemeente. Tegenover de dienstdoende ambtenaar hebben wij heel duidelijk aangegeven dat mijn partner geïnteresseerd was in een cursus voor het Staatsexamen en absoluut NIET in een inburgeringscursus (met portfolio etc.). Mijn partner wil zo goed en zo snel mogelijk Nederlands leren, zodat ze hier in Nederland op haar eigen niveau aan het werk kan. De ambtenaar zei toen dat dat kon en dat het geen enkel probleem was. Aan het einde van het gesprek hebben we een brief meegekregen met als onderwerp ‘’Gespreksbevestiging, aanbod cursus inburgering’’ met daarin een samenvatting van datgene wat er in het gesprek werd besproken. Toen zijn we naar huis gegaan met de mededeling dat we de uitnodiging van Capabel (de school) moesten afwachten voor een introductiebijeenkomst.
Die kwam dan ook en op 30 november hebben we die informatiebijeenkomst bijgewoond. Dat was slecht georganiseerd en mijn vragen werden slecht of niet beantwoord. Op een gegeven moment had de dame die de informatiebijeenkomst leidde het alleen maar over een inburgeringscursus en ze zei bijna niets over een cursus Staatsexamen wat ik dus heel raar vond. Daarna kregen de aanwezigen een datum en tijd toegewezen waarop ze moesten komen voor een Begintoets. Mijn partner moest op 9 december terugkomen voor deze toets. Op mijn vraag of ze iets over de inhoud van zo’n begintoets konden zeggen, had de dame in kwestie geen antwoord. Ook toen ik zei, dat mijn partner alleen geïnteresseerd was in het Staatsexamen NT2, antwoordde de dame met : ‘’de begintoets zal uitwijzen of jouw partner een inburgeringscursus of een cursus Staatsexamen NT2 gaat volgen’’!?
Omdat het heel druk was tijdens deze informatiebijeenkomst, zijn we toen maar naar huis gegaan. Ik besloot de school op een later tijdstip terug te bellen om verdere informatie te krijgen. Ik heb de school twee keer gebeld met de vraag of ik de dame die de informatiebijeenkomst geleid had, kon spreken en beide keren had de receptioniste mijn gegevens genoteerd met de opmerking dat ik teruggebeld zou worden. Je raadt het al: dat is dus niet gebeurd. Ik heb daarna niet meer gebeld.
Gisteren - 9 december- had mijn partner de begintoets. De manier waarop de docenten met haar omgingen tijdens deze toets zal ik je verder besparen> Maar één voordbeeld wil ik toch geven: één van de docenten zei tegen haar dat ze ‘’te hoge ambities had’’. Die opmerking werd gemaakt , nadat mijn partner had gezegd dat ze het Staatsexamen NT2 wilde doen… De toets heeft ze verder compleet afgelegd en toen ze naar buiten liep, heeft ze mij gebeld en barstte ze in tranen uit wegens deze manier van behandelen.
Ik ben naar de school gegaan en naar binnen gegaan om verhaal te halen. De docent in kwestie begon zich vrijwel meteen te verontschuldigen en vertellen dat ze dat niet zo heeft bedoeld. Heel erg triest allemaal.
De docente bevestigde nogmaals dat als iemand laag scoort voor deze begintoets (niveau 1 of 2 volgens hen) – dat dan de cursist eerst de inburgeringscursus moet doen ….. Wij hebben zelf geen idee hoe deze toets wordt beoordeeld. En als men dan het inburgeringsexamen gehaald heeft - PAS DAARNA zou iemand dan verder kunnen met een cursus Staatsexamen NT2.
Ik probeerde de docent uit te leggen dat ook al spreekt iemand nog geen enkel woord Nederlands, het toch mogelijk is om een cursus te starten ter voorbereiding op het Staatsexamen NT2, bijvoorbeeld door te starten met de lesmethode CODE of De Opmaat, zonder verplicht te zijn om eerst het inburgeringsexamen te halen De docente beweerde dat dat niet klopt en dat Capabel enkel op deze manier werkte. Verder merkte ze op dat mijn partner nog te veel gebruik maakt van het Engels en dat ze daarom nog niet het niveau voor de cursus Staatsexamen had. Maar de resultaten van de toets zouden nog komen …
We zijn het niet eens geworden, dus zijn ik en mijn partner naar huis gegaan.
Aanstaande woensdag 14 december zijn we uitgenodigd voor het ondertekenen van de cursusovereenkomst, iets wat we niet van plan zijn om te doen. Ook krijgt mijn partner dan haar resultaten van haar begintoets.
We denken erover na om mijn partner op de Universiteit van Leiden (Academisch Talencentrum) te laten inschrijven voor de cursus Staatsexamen NT2 programma 2. Deze instelling beschikt over het Keurmerk Inburgering. We kunnen dan uiteindelijk een deel van de opleidingskosten terugkrijgen.
Het is allemaal een behoorlijk zooitje en jammer dat het op deze manier moet bij de gemeente Den Haag.
Vijf dagen later, op 15 december, kreeg ik deze vervolgmail van Bart.
Gisteren zijn we naar Capabel geweest voor de cursusovereenkomst. Ik heb nogmaals geprobeerd om ze duidelijk te maken dat mijn partner niet een inburgeringscursus wil doen maar een cursus Staatsexamen NT2. Voor de volledigheid: de begintoets die mijn partner heeft gemaakt heeft uitgewezen, dat ze het niveau A1 heeft voor de 4 taalonderdelen.Na een tijdje te hebben gediscussieerd (eerst wilden ze van geen staatsexamen weten en we moesten ter plekke aangeven of we de inburgeringscursus wel of niet wilden) heeft de dame in kwestie aangegeven dat indien mijn partner een cursus Staatsexamen NT2 wilde doen, dat ze eerst een OPSTAPcurus bij hen moest volgen en deze ook moest halen. Deze opstapcursus bij Capabel heet in zijn volledigheid: Cursus Staatsexamen: FC-sprint, het duurt 10 weken lang (2 dagdelen per week) en het eindniveau is A1 (maar dit heeft ze nu al). Daarna zou ze met de ''echte'' cursus staatsexamen kunnen beginnen aldus Capabel. De gemeente zou voor beide cursussen betalen. Ja, daar zal Capabel dan wel blij mee zijn … Ik heb gezegd dat we bedenktijd nodig hadden en na veel tegenstribbeling van hun kant mocht dat.
Zojuist – 16-12-2011 – kreeg het laatste bericht van Bart.
We hebben het aanbod van Capabel/gemeente Den Haag NIET geaccepteerd. We hebben dus de cursusovereenkomst niet getekend. Capabel wilde enkel een combinatie van een opstapcursus plus een 'echte' NT2-cursus programma 1 aanbieden tot het niveau B1. Daarna moest de kandidaat zelfstandig nog studeren en oefenen om tot het niveau B2 te komen. Nt2 Programma 2 bieden ze bij Capabel niet aan. De dame bij Capabel was niet blij en zei vrijwel meteen dat we een boete konden verwachten van de gemeente. Daar heb ik verder niet op gereageerd. Nadat we klaar waren bij Capabel zijn we gelijk doorgelopen naar de gemeente (begane grond) om ze te vertellen dat we het aanbod niet hebben geaccepteerd. De ambtenaar was verbaasd over de gang van zaken bij Capabel en wist niet te verklaren waarom de school het Staatsexamen programma 2 niet aanbood. Ik heb heel duidelijk aangegeven, dat we nu zelf op zoek gaan naar een andere school die wel de cursus Staatsexamen nt2 Programma 2 aanbiedt en dat vond zij dan ook prima. Ze zou een rapportage maken van ons verhaal en dat zou dan ook in het dossier van mijn partner komen. Gaandeweg het gesprek kwam een andere dame (ambtenaar) bij ons staan en ze zei het volgende: “Jullie hebben een intakegesprek gehad bij de gemeente en daarbij is er een aanbod afgesproken. Daarna hebben jullie een brief gehad met als onderwerp: ''Vaststelling inburgeringsvoorziening''. Het feit dat er een inburgeringsvoorziening is vastgesteld voor mijn partner zou volgens deze tweede ambtenares kunnen betekenen dat ze verplicht was het aanbod te accepteren anders zouden er sancties kome. Bij deze brief kon men ook een bezwaarschrift aantekenen tegen het besluit van de vaststelling, binnen 6 weken na ontvangst en die 6 weken zijn nog niet om. De eerste dame was het niet eens met de tweede dame en ze zou alles uitzoeken en mij terugbellen. Ambtenaren lijken niet allemaal even goed op de hoogte … Zelfs niet in Den Haag … Wat nu ???
maandag 17 januari 2011
inburgeringsexamen buitenland 2006-2011
Over het Basisexamen Inburgering
Het Basisexamen Inburgering is formeel het eerste deel van het Inburgeringsexamen zoals dat bestaat volgens de Wet Inburgering. Die wet heeft sinds 2006/2007 voor veel nieuwkomers in Nederland praktische consequenties:
1. Buitenlandse partners van Nederlanders die in Nederland willen komen wonen moeten sinds 15 maart 2006 het Basisexamen Inburgering afleggen en hiervoor slagen. Zij doen dat op de Nederlandse Ambassade in hun land van herkomst. Als zij slagen mogen ze naar Nederland komen.
2. Buitenlanders die in Nederland wonen moeten het Inburgeringsexamen doen en slagen. Dit is een voorwaarde om zelfstandig in Nederland te kunnen blijven wonen. Deze verplichting is van kracht sinds 1 januari 2007.
Dit artikel gaat over het Basisexamen Inburgering. Degenen die hierdoor getroffen zijn, zijn met name huwelijksmigranten vanuit niet-westerse landen. Partners van vluchtelingen zijn vrijgesteld van dit deel van het Inburgeringsexamen.
Het gaat in concreto om ongeveer 10.000 mensen per jaar die in alle vrijheid verliefd zijn geworden op Nederlanders. Zij moeten het examen afleggen op de ambassade. Dat examen was tussen 15 maart 2006 en 1 april 2011 niet erg moeilijk, maar daar komt in 2011 verandering in: het examen wordt moeilijker en uitgebreider. Over deze wijzigingen en over pijnpunten en (bij-)bedoelingen van dit basisexamen inburgering gaat dit artikel.
Het basisexamen inburgering 2006-2011
Als een huwelijksmigrant naar Nederland wil komen, moet hij/zij een examen doen. Het examen wordt afgenomen op een Nederlandse ambassade in het land van herkomst of in het land waar deze huwelijksmigrant officieel woont. Een lijst van de ambassades waar het examen wordt afgenomen vind je op de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Deelname aan het examen kost 350 € per keer.
Het Basisexamen Inburgering bestaat tot 1 april 2011 uit twee toetsen. Op 1 april 2011 komt er een leestoets bij.
1. KNS = Kennis van de Nederlandse Samenleving. Deze toets gaat over 100 vragen. De antwoorden kan iemand uit het hoofd leren. Het komt voor dat kandidaten geen snars begrijpen van de vragen, maar als zij na het horen van de vraag en het bekijken van de bijbehorende foto het goede antwoord kunnen noemen, dan is het goed. Bijvoorbeeld een vraag als: “Waren de VOC schepen voor de visvangst of voor de handel?” Daar hoort een foto bij van een 16deeeuws handelsschip. Maar ja: wat zegt dat ‘woord’ VOC iemand die uit Mali komt? Niets dus … Er zijn ook makkelijke vragen. Zoals een foto van Prins Willem Alexander met de vraag naar hoe de kroonprins heet … De 100 vragen en antwoorden zijn bekend en staan o.a. afgedrukt in het officiële overheidslespakket “Naar Nederland”. Een kandidaat krijgt bij de toets KNS een selectie van 30 vragen. Hij/zij moet er dan 21 goed hebben (70%). De KNS blijft per 1 april ongewijzigd.
2. TGN = Toets Gesproken Nederlands. De Toets Gesproken Nederlands is het tweede deel van het Basisexamen Inburgering. In dit deel wordt gekeken of iemand in normaal tempo gesproken Nederlands kan verstaan en daarop kan reageren. Er worden in deze TGN drie soorten opdrachten getoetst: zinnen nazeggen (“Hij schrijft elke dag een moeilijk artikel”), korte vragen beantwoorden (“Welke kleur heeft een tomaat?”) en tegenstellingen noemen (bv.: “mannelijk”- …..… ) . Om een voldoende te halen voor de TGN moet iemand een bepaald aantal punten scoren – tot 1 april ligt de grens op 16 punten. Er wordt gemeten op een schaal tussen 10-80 punten. Met ingang van 1 april 2011 wordt de grens verlegd van 16 naar 26 punten. De uitslag van het examen wordt voor 75% bepaald door de nazegzinnen. Die 26 punten komen overeen met “Taalniveau A1”. De taalniveaus zijn omschreven in het CEFR (http://taalunieversum.org/onderwijs/nt2-beginnersdoelen/framework)
Informatie over de taalniveaus vind je o.a. op: http://www.coe.int/T/DG4/Linguistic/CADRE_EN.asp
Een kandidaat moet slagen voor beide onderdelen (KNS + TGN). Wie op één onderdeel zakt, moet beide onderdelen overdoen. De uitslag van het Basisexamen Inburgering blijft een jaar geldig. Binnen dat jaar kan men een MVV aanvragen.
3. GBL = Geletterdheid en Begrijpend Lezen. Vanaf 1 april 2011 komt er een schriftelijke toets bij. Het woord schriftelijk is nogal misleidend. Er hoeft namelijk niets geschreven te worden. De extra toets bevat twee leestoetsen:
a. Technisch lezen: iemand leest woorden, zinnen en een paar korte verhaaltjes hardop voor. De spraakcomputer beoordeelt de leessnelheid en de uitspraak. De makers van het examen beweren dat die spraakcomputer ook kan beoordelen (horen) of de teksten die iemand voorleest ook werkelijk begrepen worden. De makers willen dat de spraakcomputer ‘luistert’ en ook beoordeelt op tekstbegrip. Taalkundigen betwijfelen echter of dit mogelijk is. Het is nog niet bekend of deze ‘revolutionaire’ methode wordt ingevoerd.
b. Begrijpend lezen: zo lang de spraakcomputer het tekstbegrip niet beoordeelt (beoordelend op basis van toonhoogte, intonatie, snelheid etc.), zal er naast het hardop voorlezen ook een leestoets zijn ‘op papier’ (kan ook op een computerscherm). Bij een dergelijke toets moet dan een stukje tekst gelezen worden. Achter de tekst staan dan enkele begripsvragen. De kandidaat moet uit verschillende antwoordmogelijkheden kiezen, bijv. ‘waar/niet waar’.
Samengevat: het sinds 15 maart 2006 bestaande Basisexamen Inburgering wordt op 1 april 2011 uitgebreid. De Toets Gesproken Nederlands (TGN)wordt moeilijker gemaakt: men moet dezelfde toets afleggen maar meer dingen ‘goed hebben’. Daarnaast komt er een leestoets bij, de Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen.
Voorbereiden op het Basisexamen Inburgering
Nieuwkomers moeten (kunnen) zich voorbereiden op het Basisexamen Inburgering.
In de eerste plaats is er het officiële overheidspakket “Naar Nederland”. Daarin staat praktische informatie over de procedure rond het examen. Het pakket bevat verder de 100 vragen die gesteld kunnen worden tijdens het onderdeel KNS. Als hulpmiddelen voor het uit het hoofd leren van de antwoorden zitten in het pakket een dvd, een audio-cd en een fotoboek met 100 foto’s. Bij elke foto hoort een vraag. Het antwoord moet (kan) uit het hoofd geleerd worden.
In het pakket “Naar Nederland” zit tot maart 2011 geen lespakket om de kennis van de Nederlandse taal uit te breiden. Vanaf maart 2011 zal de overheid een lespakket verspreiden, waarmee men de Nederlandse taal kan leren tot en met niveau A1. Zo luidt tenminste de officiële lezing op de website waar het materiaal wordt toegelicht. (http://www.naarnederland.nl/documentenservice/pagina.asp?metnaam=naarnederland)
Dit pakket is gemaakt, omdat Europese regelgeving hiertoe min of meer verplicht. Een Europese staat mag de toegankelijkheid voor buitenlandse huwelijkspartners niet onredelijk moeilijk maken. Dus heeft de Nederlandse overheid een lespakket laten maken waarmee mensen in het buitenland Nederlands kunnen leren. Er zitten boeken, cd-roms, audio-cd’s en dvd’s in het pakket. De pretentie van het materiaal is dat hiermee ook analfabeten kunnen leren lezen. Daarna zouden ze dan het examen kunnen doen. Het lespakket is vanaf maart 2011 te koop.
Naast dit officiële overheidspakket bestaat er ook ‘onafhankelijk’ lesmateriaal dat mensen helpt om te slagen voor het Basisexamen Inburgering. Tot op heden bestond er geen officieel lespakket om Nederlands te leren. De Nederlandse overheid heeft de eer in de eerste vijf jaar aan de vrije markt overgelaten. En er is inderdaad materiaal ontwikkeld dat vindbaar is via internet. Er zullen geen cursussen door de Nederlandse overheid worden georganiseerd. De verspreiding van het lespakket zou voldoende moeten zijn, zo redeneert men. Wel zijn er de afgelopen vijf jaar in diverse landen (ook in Nederland) taalscholen ontstaan die mensen speciaal op dit examen voorbereiden. Vaak zijn de ‘docenten’ Nederlanders die in den vreemde verzeild zijn geraakt en hier een boterham mee verdienen. Naar Nederland kunnen de huwelijksmigranten als toerist komen en een cursus volgen. Zij moeten na hun toeristisch verblijf dan weer terug naar hun land van herkomst om daar het examen af te leggen in de Nederlandse ambassade en een MVV aan te vragen. Er is geen toezicht op de deugdelijkheid van cursussen die aan deze mensen gegeven worden.
Zeker nu het examen een stuk moeilijker wordt, zullen alle kandidaten zich beter moeten voorbereiden op de twee taaltoetsen : TGN en de toets GBL. Het is nog de vraag of het lespakket van de overheid afdoende zal zijn. Analfabeten bijvoorbeeld zullen nu eerst moeten leren lezen in hun eigen land. Per definitie kunnen analfabeten immers geen leestoets maken. Het lijkt onwaarschijnlijk dat analfabeten met behulp van een zelfstudiepakket en een computer zonder begeleiding van een deskundig docent zullen kunnen leren lezen.
In de eerste versie van het Basisexamen Inburgering konden analfabeten slagen. De toetsen TGN en KNS worden via een headset afgenomen (koptelefoon + microfoon). Men moet dan reageren op geluid. Vanaf 1 april 2011 zal er geschreven tekst in beeld komen. Die teksten moeten worden (voor-)gelezen.
De gevolgen van de veranderingen Basisexamen Inburgering
Per 1 april 2011 gaat er nogal wat veranderen bij het examen op de ambassade. Het komt erop neer dat het examen een behoorlijk stuk moeilijker wordt.
Met name voor Aziaten, Brazilianen en West-Afrikanen wordt het moeilijk. Vanwege uitspraakmoeilijkheden voor mensen met deze taalachtergrond zullen velen van hen gaan zakken voor het examen. Spaanstaligen en Russen zullen ook getroffen worden, maar zij hebben een betere uitgangspositie vanwege hun taalachtergrond en vanwege een grotere bekendheid met het leren van andere talen.
Tussen 2006 en 2011 lag het zakpercentage op 4 à 5%. In die periode lag de cesuur bij de Toets Gesproken Nederlands bij 16 punten. Die cesuur gaat per 1 april 2011 naar 26 punten. Als de kandidaten dit examen zouden hebben moeten doen met de cesuur op 26 punten dan zou ruim 20% gezakt zijn. Grote aantallen (zeker enkele duizenden huwelijksmigranten) zullen jaarlijks verhinderd worden om naar hun Nederlandse partner te verhuizen. Het betekent het einde van een relatie, of het verhuizen van de Nederlander naar het buitenland.
Niet alleen de moeilijker TGN zal voor veel mensen een onneembare hindernis worden. Ook de Toets GBL, die nieuw is, zal tot gevolg hebben dat mensen worden tegengehouden. Bij een percentage van 4 is de groep zakkers grotendeels “onzichtbaar” gebleven, maar dat zal na april 2011 heel anders worden. De duizenden zakkers en de analfabeten zullen na 1 april snel zichtbaar worden. Er zal ook maatschappelijke beroering gaan ontstaan vanwege de hiermee gepaard gaande relatie-ellende. In veel gevallen gaat het natuurlijk ‘gewoon’ om gezinnen met kleine kinderen …
Positief effect op het eerste gezicht lijkt dat er meer Nederlands geleerd zal gaan worden door mensen die buiten Nederland wonen. Mensen die onze taal een warm hart toedragen zullen hier enthousiast van raken. Vaak zal dat taalonderwijs echter worden gegeven door Nederlanders die zonder opleiding hiervoor een lokaaltje openen in de buurt van de Nederlandse ambassade.
Geheimzinnigheid rond het examen
Bij de verzwaring van het basisexamen inburgering per 1 april 2011 wordt ook de nieuwe Toets GBL ingevoerd. Essentiële dingen vallen onder een stringente geheimhoudingsplicht van makers en andere betrokkenen. Dat is ook vanaf het begin het geval geweest bij de Toets Gesproken Nederlands. Bij de TGN is bijvoorbeeld niet duidelijk hoe de uitslag precies wordt berekend door de spraakcomputer. Die computer luistert naar een kandidaat en geeft punten als iemand iets goed nazegt. Dat klinkt vaag, en zo is het ook.
Ook over de Toets GBL komt mondjesmaat informatie naar buiten. Net als rond de Toets Gesproken Nederlands hangt ook hier een waas van geheimzinnigheid.
Er worden bij de Toets GBL twee dingen gemeten.
Er wordt ‘gemeten’ of je (hardop) kunt lezen: de kandidaat moet woorden, zinnen en korte teksten voorlezen. Dit onderdeel is de ‘geletterdheid’. De geluidsfragmenten worden beoordeeld door dezelfde spraakcomputer als die welke de TGN beoordeelt. Er wordt gescoord op accuratesse, uitspraak en leessnelheid.
Daarnaast wordt bekeken of iemand die een tekst leest deze tekst ook werkelijk begrijpt.
Ook het tekstbegrip zou volgens de makers en bedenkers van de toetsen (CINOP in Den Bosch) kunnen worden beoordeeld door de spraakcomputer. De spraakcomputer kan immers luisteren. De gedachte is nu dat de mate van tekstbegrip kan worden berekend door het meten van zaken als melodie, toonhoogte, leessnelheid en accuratesse. De spraakcomputer is dus een soort ‘leugendetector’. Als je iets voorleest op een verkeerde toon (een vraag voorlezen zónder vraagintonatie om het maar even simpel te houden…), dan ontdekt de computer dat. En dan is het dus fout. Kandidaten uit Aziatische landen zullen veel moeite hebben om de juiste toon te treffen: voor hen is de intonatie van het Nederlands erg moeilijk te begrijpen en dat zal de nodige studie vergen. Als deze methode waarover deskundigen het vast niet met elkaar eens zullen zijn, zou worden ingevoerd als meetmethode voor het begrijpend lezen, dan is dat werkelijk revolutionair.
Tot op heden (en dat gaat al zo sinds Socrates) wordt tekstbegrip van geschreven teksten gemeten met behulp van schriftelijk materiaal. Iemand leest of bestudeert bijvoorbeeld een tekst over de Afrikaanse olifant en de ‘meester’ of de ‘juf’ vraagt daarna of je in de tekst hebt gelezen welke kleur de Afrikaanse olifant heeft. De meester of juf kunnen dat mondeling vragen of het tekstbegrip kan gemeten worden met behulp van op schrift gestelde antwoordmogelijkheden. Vaak worden dan onder de tekst meerdere antwoordmogelijkheden gegeven (multiple choice). Of je moet verklaren of een bepaalde opmerking of stelling op grond van jouw begrip van een tekst ‘waar’ of ‘niet waar’ is …
Het meten van begrip van een opgeschreven tekst met behulp van een controlerende spraakcomputer is spectaculair. De kandidaat leest en de ‘leugendetector’ beslist of hij/zij het hebt begrepen … Het lijkt sciencefiction, maar kennelijk zijn de hippe ontwikkelaars van de Toets GBL al heel erg ver bij met hun uitvinding. Zij zijn ervan overtuigd dat het kan.
Immigranten naar Nederland kunnen dan – mits deze vorm van examinering wordt ingevoerd - als eersten kennismaken met deze manier van meten van tekstbegrip.
Mochten taaldeskundigen deze manier van examinering voorlopig kunnen tegenhouden, dan zal bij de Toets GBL het ene deel (geletterdheid) door de spraakcomputer worden beoordeeld via hardop voorlezen (technisch lezen); het andere deel (begrijpend lezen) zal dan op de traditionele manier worden afgenomen door stilletjes te lezen en stilletjes antwoorden aan te kruisen.
Voorafgaande aan de invoering van de TGN in 2006 is er veel onderzoek verricht. Op basis van dat onderzoek is bepaald dat bij ‘niveau A1-min’ (een kunstmatig en buiten Nederland niet erkend taalniveau – de andere niveaus worden wel Europees erkend) oftewel 16 punten ongeveer 20% zou kunnen zakken.
Politici hebben destijds dit percentage vast en zeker gezien. De onderzoekers en uitvinders van de TGN hebben wel een voorbehoud gemaakt en gesuggereerd dat het percentage lager zou kunnen uitvallen, onder andere vanwege het zelfregulerend effect van het examen: als je denkt te weten dat je gaat zakken ( zoals analfabeten), zul je misschien niet mee willen doen. Het examen kost geld en het is nooit leuk om te zakken. Ook zeiden de onderzoekers dat pas na invoering van het examen (per 15 maart 2006) in de praktijk van alledag zou kunnen worden bekeken waar de cesuur van 16 punten op uit zou draaien. Het draaide uiteindelijk uit op een zakpercentage van 5%. Tussen maart 2006 en nu is ongeveer 5% gezakt voor dit examen.
De cesuur van de toets werkt in feite heel simpel: als je meer of minder mensen wilt laten zakken (en daarmee dus de verblijfsvergunningen (MVV’s) wilt reguleren) dan stel je de knop gewoon een paar puntjes hoger of lager in. Een verhoging naar niveau A1 kan met dezelfde toets, terwijl alleen wat meer puntjes gescoord moeten worden. Een kritisch onderzoek naar dit politieke middel om aan de knoppen te draaien is verschenen in het boek “De Migratiemachine”, geschreven door Willemine Willems.
De ministers Vogelaar en Van der Laan hebben vanwege kritiek op het niveau van de toets onderzoek laten doen naar de mogelijkheid om aan die knop te gaan draaien in de richting van A1. Dat onderzoek is gepubliceerd in 2009 . Hier staat te lezen dat een verhoging van alleen de Toets Gesproken Nederlands naar niveau A1 zal leiden tot een zak-percentage van iets meer dan 20%. De onderzoekers doen die voorspelling op grond van de op dat moment (2009) vanuit de praktijk bekende toetsresultaten. Dus alleen het draaien aan die knop bij de TGN zal leiden tot een enorme toename van het aantal zakkers. Ook dit keer is het waarschijnlijk dat het zelfregulerende effect nog eens zal toeslaan en dat het percentage misschien niet bij die 20% zal komen. Daar staat tegenover dat velen misschien nu zullen denken dat de huidige verzwaring wel niet zo veel zal voorstellen. Die gedachte kan gebaseerd zijn op een eerdere tussentijdse ‘verhoging’, ( in 2008), die niet veel om het lijf heeft gehad. Maar om er nog zekerder van te zijn dat een flinke groep gaat zakken heeft de politiek – tegen het advies van de onderzoekers van TRIARII in- de leestoets toegevoegd. Niet alleen is er aan de knoppen van de TGN gedraaid, er is nóg een toets toegevoegd, de Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen.
Uiteindelijk zal het in ieder geval voor duizenden Nederlanders met een buitenlandse partner consequenties hebben. Hun liefde kunnen zij niet naar Nederland halen. Die groep zal in de komende jaren zeer zichtbaar worden.
Ad Appel
Ik wil naar Nederland ( taalinstituut )
14 januari 2011, Aerdenhout
Het Basisexamen Inburgering is formeel het eerste deel van het Inburgeringsexamen zoals dat bestaat volgens de Wet Inburgering. Die wet heeft sinds 2006/2007 voor veel nieuwkomers in Nederland praktische consequenties:
1. Buitenlandse partners van Nederlanders die in Nederland willen komen wonen moeten sinds 15 maart 2006 het Basisexamen Inburgering afleggen en hiervoor slagen. Zij doen dat op de Nederlandse Ambassade in hun land van herkomst. Als zij slagen mogen ze naar Nederland komen.
2. Buitenlanders die in Nederland wonen moeten het Inburgeringsexamen doen en slagen. Dit is een voorwaarde om zelfstandig in Nederland te kunnen blijven wonen. Deze verplichting is van kracht sinds 1 januari 2007.
Dit artikel gaat over het Basisexamen Inburgering. Degenen die hierdoor getroffen zijn, zijn met name huwelijksmigranten vanuit niet-westerse landen. Partners van vluchtelingen zijn vrijgesteld van dit deel van het Inburgeringsexamen.
Het gaat in concreto om ongeveer 10.000 mensen per jaar die in alle vrijheid verliefd zijn geworden op Nederlanders. Zij moeten het examen afleggen op de ambassade. Dat examen was tussen 15 maart 2006 en 1 april 2011 niet erg moeilijk, maar daar komt in 2011 verandering in: het examen wordt moeilijker en uitgebreider. Over deze wijzigingen en over pijnpunten en (bij-)bedoelingen van dit basisexamen inburgering gaat dit artikel.
Het basisexamen inburgering 2006-2011
Als een huwelijksmigrant naar Nederland wil komen, moet hij/zij een examen doen. Het examen wordt afgenomen op een Nederlandse ambassade in het land van herkomst of in het land waar deze huwelijksmigrant officieel woont. Een lijst van de ambassades waar het examen wordt afgenomen vind je op de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Deelname aan het examen kost 350 € per keer.
Het Basisexamen Inburgering bestaat tot 1 april 2011 uit twee toetsen. Op 1 april 2011 komt er een leestoets bij.
1. KNS = Kennis van de Nederlandse Samenleving. Deze toets gaat over 100 vragen. De antwoorden kan iemand uit het hoofd leren. Het komt voor dat kandidaten geen snars begrijpen van de vragen, maar als zij na het horen van de vraag en het bekijken van de bijbehorende foto het goede antwoord kunnen noemen, dan is het goed. Bijvoorbeeld een vraag als: “Waren de VOC schepen voor de visvangst of voor de handel?” Daar hoort een foto bij van een 16deeeuws handelsschip. Maar ja: wat zegt dat ‘woord’ VOC iemand die uit Mali komt? Niets dus … Er zijn ook makkelijke vragen. Zoals een foto van Prins Willem Alexander met de vraag naar hoe de kroonprins heet … De 100 vragen en antwoorden zijn bekend en staan o.a. afgedrukt in het officiële overheidslespakket “Naar Nederland”. Een kandidaat krijgt bij de toets KNS een selectie van 30 vragen. Hij/zij moet er dan 21 goed hebben (70%). De KNS blijft per 1 april ongewijzigd.
2. TGN = Toets Gesproken Nederlands. De Toets Gesproken Nederlands is het tweede deel van het Basisexamen Inburgering. In dit deel wordt gekeken of iemand in normaal tempo gesproken Nederlands kan verstaan en daarop kan reageren. Er worden in deze TGN drie soorten opdrachten getoetst: zinnen nazeggen (“Hij schrijft elke dag een moeilijk artikel”), korte vragen beantwoorden (“Welke kleur heeft een tomaat?”) en tegenstellingen noemen (bv.: “mannelijk”- …..… ) . Om een voldoende te halen voor de TGN moet iemand een bepaald aantal punten scoren – tot 1 april ligt de grens op 16 punten. Er wordt gemeten op een schaal tussen 10-80 punten. Met ingang van 1 april 2011 wordt de grens verlegd van 16 naar 26 punten. De uitslag van het examen wordt voor 75% bepaald door de nazegzinnen. Die 26 punten komen overeen met “Taalniveau A1”. De taalniveaus zijn omschreven in het CEFR (http://taalunieversum.org/onderwijs/nt2-beginnersdoelen/framework)
Informatie over de taalniveaus vind je o.a. op: http://www.coe.int/T/DG4/Linguistic/CADRE_EN.asp
Een kandidaat moet slagen voor beide onderdelen (KNS + TGN). Wie op één onderdeel zakt, moet beide onderdelen overdoen. De uitslag van het Basisexamen Inburgering blijft een jaar geldig. Binnen dat jaar kan men een MVV aanvragen.
3. GBL = Geletterdheid en Begrijpend Lezen. Vanaf 1 april 2011 komt er een schriftelijke toets bij. Het woord schriftelijk is nogal misleidend. Er hoeft namelijk niets geschreven te worden. De extra toets bevat twee leestoetsen:
a. Technisch lezen: iemand leest woorden, zinnen en een paar korte verhaaltjes hardop voor. De spraakcomputer beoordeelt de leessnelheid en de uitspraak. De makers van het examen beweren dat die spraakcomputer ook kan beoordelen (horen) of de teksten die iemand voorleest ook werkelijk begrepen worden. De makers willen dat de spraakcomputer ‘luistert’ en ook beoordeelt op tekstbegrip. Taalkundigen betwijfelen echter of dit mogelijk is. Het is nog niet bekend of deze ‘revolutionaire’ methode wordt ingevoerd.
b. Begrijpend lezen: zo lang de spraakcomputer het tekstbegrip niet beoordeelt (beoordelend op basis van toonhoogte, intonatie, snelheid etc.), zal er naast het hardop voorlezen ook een leestoets zijn ‘op papier’ (kan ook op een computerscherm). Bij een dergelijke toets moet dan een stukje tekst gelezen worden. Achter de tekst staan dan enkele begripsvragen. De kandidaat moet uit verschillende antwoordmogelijkheden kiezen, bijv. ‘waar/niet waar’.
Samengevat: het sinds 15 maart 2006 bestaande Basisexamen Inburgering wordt op 1 april 2011 uitgebreid. De Toets Gesproken Nederlands (TGN)wordt moeilijker gemaakt: men moet dezelfde toets afleggen maar meer dingen ‘goed hebben’. Daarnaast komt er een leestoets bij, de Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen.
Voorbereiden op het Basisexamen Inburgering
Nieuwkomers moeten (kunnen) zich voorbereiden op het Basisexamen Inburgering.
In de eerste plaats is er het officiële overheidspakket “Naar Nederland”. Daarin staat praktische informatie over de procedure rond het examen. Het pakket bevat verder de 100 vragen die gesteld kunnen worden tijdens het onderdeel KNS. Als hulpmiddelen voor het uit het hoofd leren van de antwoorden zitten in het pakket een dvd, een audio-cd en een fotoboek met 100 foto’s. Bij elke foto hoort een vraag. Het antwoord moet (kan) uit het hoofd geleerd worden.
In het pakket “Naar Nederland” zit tot maart 2011 geen lespakket om de kennis van de Nederlandse taal uit te breiden. Vanaf maart 2011 zal de overheid een lespakket verspreiden, waarmee men de Nederlandse taal kan leren tot en met niveau A1. Zo luidt tenminste de officiële lezing op de website waar het materiaal wordt toegelicht. (http://www.naarnederland.nl/documentenservice/pagina.asp?metnaam=naarnederland)
Dit pakket is gemaakt, omdat Europese regelgeving hiertoe min of meer verplicht. Een Europese staat mag de toegankelijkheid voor buitenlandse huwelijkspartners niet onredelijk moeilijk maken. Dus heeft de Nederlandse overheid een lespakket laten maken waarmee mensen in het buitenland Nederlands kunnen leren. Er zitten boeken, cd-roms, audio-cd’s en dvd’s in het pakket. De pretentie van het materiaal is dat hiermee ook analfabeten kunnen leren lezen. Daarna zouden ze dan het examen kunnen doen. Het lespakket is vanaf maart 2011 te koop.
Naast dit officiële overheidspakket bestaat er ook ‘onafhankelijk’ lesmateriaal dat mensen helpt om te slagen voor het Basisexamen Inburgering. Tot op heden bestond er geen officieel lespakket om Nederlands te leren. De Nederlandse overheid heeft de eer in de eerste vijf jaar aan de vrije markt overgelaten. En er is inderdaad materiaal ontwikkeld dat vindbaar is via internet. Er zullen geen cursussen door de Nederlandse overheid worden georganiseerd. De verspreiding van het lespakket zou voldoende moeten zijn, zo redeneert men. Wel zijn er de afgelopen vijf jaar in diverse landen (ook in Nederland) taalscholen ontstaan die mensen speciaal op dit examen voorbereiden. Vaak zijn de ‘docenten’ Nederlanders die in den vreemde verzeild zijn geraakt en hier een boterham mee verdienen. Naar Nederland kunnen de huwelijksmigranten als toerist komen en een cursus volgen. Zij moeten na hun toeristisch verblijf dan weer terug naar hun land van herkomst om daar het examen af te leggen in de Nederlandse ambassade en een MVV aan te vragen. Er is geen toezicht op de deugdelijkheid van cursussen die aan deze mensen gegeven worden.
Zeker nu het examen een stuk moeilijker wordt, zullen alle kandidaten zich beter moeten voorbereiden op de twee taaltoetsen : TGN en de toets GBL. Het is nog de vraag of het lespakket van de overheid afdoende zal zijn. Analfabeten bijvoorbeeld zullen nu eerst moeten leren lezen in hun eigen land. Per definitie kunnen analfabeten immers geen leestoets maken. Het lijkt onwaarschijnlijk dat analfabeten met behulp van een zelfstudiepakket en een computer zonder begeleiding van een deskundig docent zullen kunnen leren lezen.
In de eerste versie van het Basisexamen Inburgering konden analfabeten slagen. De toetsen TGN en KNS worden via een headset afgenomen (koptelefoon + microfoon). Men moet dan reageren op geluid. Vanaf 1 april 2011 zal er geschreven tekst in beeld komen. Die teksten moeten worden (voor-)gelezen.
De gevolgen van de veranderingen Basisexamen Inburgering
Per 1 april 2011 gaat er nogal wat veranderen bij het examen op de ambassade. Het komt erop neer dat het examen een behoorlijk stuk moeilijker wordt.
Met name voor Aziaten, Brazilianen en West-Afrikanen wordt het moeilijk. Vanwege uitspraakmoeilijkheden voor mensen met deze taalachtergrond zullen velen van hen gaan zakken voor het examen. Spaanstaligen en Russen zullen ook getroffen worden, maar zij hebben een betere uitgangspositie vanwege hun taalachtergrond en vanwege een grotere bekendheid met het leren van andere talen.
Tussen 2006 en 2011 lag het zakpercentage op 4 à 5%. In die periode lag de cesuur bij de Toets Gesproken Nederlands bij 16 punten. Die cesuur gaat per 1 april 2011 naar 26 punten. Als de kandidaten dit examen zouden hebben moeten doen met de cesuur op 26 punten dan zou ruim 20% gezakt zijn. Grote aantallen (zeker enkele duizenden huwelijksmigranten) zullen jaarlijks verhinderd worden om naar hun Nederlandse partner te verhuizen. Het betekent het einde van een relatie, of het verhuizen van de Nederlander naar het buitenland.
Niet alleen de moeilijker TGN zal voor veel mensen een onneembare hindernis worden. Ook de Toets GBL, die nieuw is, zal tot gevolg hebben dat mensen worden tegengehouden. Bij een percentage van 4 is de groep zakkers grotendeels “onzichtbaar” gebleven, maar dat zal na april 2011 heel anders worden. De duizenden zakkers en de analfabeten zullen na 1 april snel zichtbaar worden. Er zal ook maatschappelijke beroering gaan ontstaan vanwege de hiermee gepaard gaande relatie-ellende. In veel gevallen gaat het natuurlijk ‘gewoon’ om gezinnen met kleine kinderen …
Positief effect op het eerste gezicht lijkt dat er meer Nederlands geleerd zal gaan worden door mensen die buiten Nederland wonen. Mensen die onze taal een warm hart toedragen zullen hier enthousiast van raken. Vaak zal dat taalonderwijs echter worden gegeven door Nederlanders die zonder opleiding hiervoor een lokaaltje openen in de buurt van de Nederlandse ambassade.
Geheimzinnigheid rond het examen
Bij de verzwaring van het basisexamen inburgering per 1 april 2011 wordt ook de nieuwe Toets GBL ingevoerd. Essentiële dingen vallen onder een stringente geheimhoudingsplicht van makers en andere betrokkenen. Dat is ook vanaf het begin het geval geweest bij de Toets Gesproken Nederlands. Bij de TGN is bijvoorbeeld niet duidelijk hoe de uitslag precies wordt berekend door de spraakcomputer. Die computer luistert naar een kandidaat en geeft punten als iemand iets goed nazegt. Dat klinkt vaag, en zo is het ook.
Ook over de Toets GBL komt mondjesmaat informatie naar buiten. Net als rond de Toets Gesproken Nederlands hangt ook hier een waas van geheimzinnigheid.
Er worden bij de Toets GBL twee dingen gemeten.
Er wordt ‘gemeten’ of je (hardop) kunt lezen: de kandidaat moet woorden, zinnen en korte teksten voorlezen. Dit onderdeel is de ‘geletterdheid’. De geluidsfragmenten worden beoordeeld door dezelfde spraakcomputer als die welke de TGN beoordeelt. Er wordt gescoord op accuratesse, uitspraak en leessnelheid.
Daarnaast wordt bekeken of iemand die een tekst leest deze tekst ook werkelijk begrijpt.
Ook het tekstbegrip zou volgens de makers en bedenkers van de toetsen (CINOP in Den Bosch) kunnen worden beoordeeld door de spraakcomputer. De spraakcomputer kan immers luisteren. De gedachte is nu dat de mate van tekstbegrip kan worden berekend door het meten van zaken als melodie, toonhoogte, leessnelheid en accuratesse. De spraakcomputer is dus een soort ‘leugendetector’. Als je iets voorleest op een verkeerde toon (een vraag voorlezen zónder vraagintonatie om het maar even simpel te houden…), dan ontdekt de computer dat. En dan is het dus fout. Kandidaten uit Aziatische landen zullen veel moeite hebben om de juiste toon te treffen: voor hen is de intonatie van het Nederlands erg moeilijk te begrijpen en dat zal de nodige studie vergen. Als deze methode waarover deskundigen het vast niet met elkaar eens zullen zijn, zou worden ingevoerd als meetmethode voor het begrijpend lezen, dan is dat werkelijk revolutionair.
Tot op heden (en dat gaat al zo sinds Socrates) wordt tekstbegrip van geschreven teksten gemeten met behulp van schriftelijk materiaal. Iemand leest of bestudeert bijvoorbeeld een tekst over de Afrikaanse olifant en de ‘meester’ of de ‘juf’ vraagt daarna of je in de tekst hebt gelezen welke kleur de Afrikaanse olifant heeft. De meester of juf kunnen dat mondeling vragen of het tekstbegrip kan gemeten worden met behulp van op schrift gestelde antwoordmogelijkheden. Vaak worden dan onder de tekst meerdere antwoordmogelijkheden gegeven (multiple choice). Of je moet verklaren of een bepaalde opmerking of stelling op grond van jouw begrip van een tekst ‘waar’ of ‘niet waar’ is …
Het meten van begrip van een opgeschreven tekst met behulp van een controlerende spraakcomputer is spectaculair. De kandidaat leest en de ‘leugendetector’ beslist of hij/zij het hebt begrepen … Het lijkt sciencefiction, maar kennelijk zijn de hippe ontwikkelaars van de Toets GBL al heel erg ver bij met hun uitvinding. Zij zijn ervan overtuigd dat het kan.
Immigranten naar Nederland kunnen dan – mits deze vorm van examinering wordt ingevoerd - als eersten kennismaken met deze manier van meten van tekstbegrip.
Mochten taaldeskundigen deze manier van examinering voorlopig kunnen tegenhouden, dan zal bij de Toets GBL het ene deel (geletterdheid) door de spraakcomputer worden beoordeeld via hardop voorlezen (technisch lezen); het andere deel (begrijpend lezen) zal dan op de traditionele manier worden afgenomen door stilletjes te lezen en stilletjes antwoorden aan te kruisen.
Voorafgaande aan de invoering van de TGN in 2006 is er veel onderzoek verricht. Op basis van dat onderzoek is bepaald dat bij ‘niveau A1-min’ (een kunstmatig en buiten Nederland niet erkend taalniveau – de andere niveaus worden wel Europees erkend) oftewel 16 punten ongeveer 20% zou kunnen zakken.
Politici hebben destijds dit percentage vast en zeker gezien. De onderzoekers en uitvinders van de TGN hebben wel een voorbehoud gemaakt en gesuggereerd dat het percentage lager zou kunnen uitvallen, onder andere vanwege het zelfregulerend effect van het examen: als je denkt te weten dat je gaat zakken ( zoals analfabeten), zul je misschien niet mee willen doen. Het examen kost geld en het is nooit leuk om te zakken. Ook zeiden de onderzoekers dat pas na invoering van het examen (per 15 maart 2006) in de praktijk van alledag zou kunnen worden bekeken waar de cesuur van 16 punten op uit zou draaien. Het draaide uiteindelijk uit op een zakpercentage van 5%. Tussen maart 2006 en nu is ongeveer 5% gezakt voor dit examen.
De cesuur van de toets werkt in feite heel simpel: als je meer of minder mensen wilt laten zakken (en daarmee dus de verblijfsvergunningen (MVV’s) wilt reguleren) dan stel je de knop gewoon een paar puntjes hoger of lager in. Een verhoging naar niveau A1 kan met dezelfde toets, terwijl alleen wat meer puntjes gescoord moeten worden. Een kritisch onderzoek naar dit politieke middel om aan de knoppen te draaien is verschenen in het boek “De Migratiemachine”, geschreven door Willemine Willems.
De ministers Vogelaar en Van der Laan hebben vanwege kritiek op het niveau van de toets onderzoek laten doen naar de mogelijkheid om aan die knop te gaan draaien in de richting van A1. Dat onderzoek is gepubliceerd in 2009 . Hier staat te lezen dat een verhoging van alleen de Toets Gesproken Nederlands naar niveau A1 zal leiden tot een zak-percentage van iets meer dan 20%. De onderzoekers doen die voorspelling op grond van de op dat moment (2009) vanuit de praktijk bekende toetsresultaten. Dus alleen het draaien aan die knop bij de TGN zal leiden tot een enorme toename van het aantal zakkers. Ook dit keer is het waarschijnlijk dat het zelfregulerende effect nog eens zal toeslaan en dat het percentage misschien niet bij die 20% zal komen. Daar staat tegenover dat velen misschien nu zullen denken dat de huidige verzwaring wel niet zo veel zal voorstellen. Die gedachte kan gebaseerd zijn op een eerdere tussentijdse ‘verhoging’, ( in 2008), die niet veel om het lijf heeft gehad. Maar om er nog zekerder van te zijn dat een flinke groep gaat zakken heeft de politiek – tegen het advies van de onderzoekers van TRIARII in- de leestoets toegevoegd. Niet alleen is er aan de knoppen van de TGN gedraaid, er is nóg een toets toegevoegd, de Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen.
Uiteindelijk zal het in ieder geval voor duizenden Nederlanders met een buitenlandse partner consequenties hebben. Hun liefde kunnen zij niet naar Nederland halen. Die groep zal in de komende jaren zeer zichtbaar worden.
Ad Appel
Ik wil naar Nederland ( taalinstituut )
14 januari 2011, Aerdenhout
maandag 12 april 2010
Op 1-7-2010 wordt het basisexamen inburgering voor de eerste keer serieus moeilijker.
Je moet dan 26 punten scoren voor de Toets Gesproken Nederlands. Nu ligt de norm op 16 punten. De eerste 10 punten krijgt iedereen cadeau. Dus de te behalen score gaat van 6 naar 16: een verzwaring van bijna 300%.
Dat is voor sommigen een kwestie van een knop indrukken, maar het is voor kandidaat-immigranten meer dan dat: het examen wordt moeilijker. Aanzienlijk moeilijker, met name voor Aziatische immigranten.
Op 1-1-2011 wordt het examen opnieuw moeilijker. Er zal dan ook een schriftelijke toets komen. Dat houdt in: een leesexamen. Het woord schriftelijke toets is misleidend, want veel mensen denken dat je moet schrijven, maar dat is niet zo. Dat zal ook niet zo worden: een schrijftoets is lastig te realiseren.
De leestoets heeft in ieder geval twee componenten:
1 Technisch lezen: mensen moeten een tekst voorlezen. De computer - dezelfde die nu de Toets Gesproken Nederlands beoordeelt - zal beoordelen of iemand dat doet op het gewenste niveau A1. De uitspraak van de voorgelezen tekst is dan belangrijk.
2 Begrijpend lezen: je leest bijvoorbeeld een weerbericht en je moet dan via a/b/c vragen ( multiple choice) aangeven of het morgen warmer of kouder wordt.
Het werkelijke gevaar is nu al duidelijk: de leestoetsen worden zo gemaakt dat ze het niveau A2 hebben.
Dat is het niveau dat volgt op niveau A1. De toetsen zullen vanaf 1-1-2011 worden afgenomen op niveau A2.
Per definitie zullen de toetsen dus te moeilijk worden voor mensen die ze zullen moeten maken. Het is te vergelijken met het voorleggen van een (te moeilijke) VWO-toets aan VMBO leerlingen: alleen sadisten kunnen zoiets bedenken.
Er wordt aan mensen een te moeilijke toets gegeven.
Ik weet niet of je een kind kent dat nu op het middelbaar onderwijs zit, maar daar wordt zoiets echt niet gepikt: niet door de kinderen zelf en niet door de ouders... en waarschijnlijk ook niet door de onderwijsinspectie ...
Vervolgens wordt dan gezegd: je hoeft maar een 4 te halen, dat vinden we goed genoeg. (Later kan men dan natuurlijk altijd nog zeggen- oké vanaf nu (2012 ???) MOET JE TOCH EEN ZES HALEN ... )
Zo was/is het bij de Toets Gesproken Nederland nu eigenlijk ook. Je kon denken dat het destijds een missertje was, maar het is kennelijk opzet ... Die toets (TGN) is nu ook te moeilijk, maar tot 1-7-2010 slaag je met een 2,5, of met een 3... (geleerden discussiëren er nog over).
Na 1-7-2010 moet je meer punten halen ( dan moet je eigenlijk een 4 halen).
Het gevaar zit hem erin dat je dezelfde toets kunt houden, en dat je dan met een druk op de knop de toelatingseis voor een visum kunt verhogen. Zo gebeurt het per 1-7-2010: die eerste verzwaring is een druk op de knop.
Nu komt er vanaf 1-1-2011 ook een schriftelijke toets bij. Ook bij die schriftelijke toets wordt nu hetzelfde mechanisme ingebouwd: per 1-1-2011 worden in eerste instantie analfabeten per definitie uitgesloten van het krijgen van een visum. Dat is weliswaar moreel verwerpelijk, maar maatschappelijk in Nederland kennelijk aanvaardbaar ... Dankzij de PVV, Fortuin en weet ik wie ...
Het niveau blijft eerst even liggen op niveau A1.
Hoe lang weet niemand.
Met een druk op de knop kan de norm voor de TGN verhoogd worden. Straks kan ook met hetzelfde gemak de norm van de leestoets verzwaard worden.
Je moet dan 26 punten scoren voor de Toets Gesproken Nederlands. Nu ligt de norm op 16 punten. De eerste 10 punten krijgt iedereen cadeau. Dus de te behalen score gaat van 6 naar 16: een verzwaring van bijna 300%.
Dat is voor sommigen een kwestie van een knop indrukken, maar het is voor kandidaat-immigranten meer dan dat: het examen wordt moeilijker. Aanzienlijk moeilijker, met name voor Aziatische immigranten.
Op 1-1-2011 wordt het examen opnieuw moeilijker. Er zal dan ook een schriftelijke toets komen. Dat houdt in: een leesexamen. Het woord schriftelijke toets is misleidend, want veel mensen denken dat je moet schrijven, maar dat is niet zo. Dat zal ook niet zo worden: een schrijftoets is lastig te realiseren.
De leestoets heeft in ieder geval twee componenten:
1 Technisch lezen: mensen moeten een tekst voorlezen. De computer - dezelfde die nu de Toets Gesproken Nederlands beoordeelt - zal beoordelen of iemand dat doet op het gewenste niveau A1. De uitspraak van de voorgelezen tekst is dan belangrijk.
2 Begrijpend lezen: je leest bijvoorbeeld een weerbericht en je moet dan via a/b/c vragen ( multiple choice) aangeven of het morgen warmer of kouder wordt.
Het werkelijke gevaar is nu al duidelijk: de leestoetsen worden zo gemaakt dat ze het niveau A2 hebben.
Dat is het niveau dat volgt op niveau A1. De toetsen zullen vanaf 1-1-2011 worden afgenomen op niveau A2.
Per definitie zullen de toetsen dus te moeilijk worden voor mensen die ze zullen moeten maken. Het is te vergelijken met het voorleggen van een (te moeilijke) VWO-toets aan VMBO leerlingen: alleen sadisten kunnen zoiets bedenken.
Er wordt aan mensen een te moeilijke toets gegeven.
Ik weet niet of je een kind kent dat nu op het middelbaar onderwijs zit, maar daar wordt zoiets echt niet gepikt: niet door de kinderen zelf en niet door de ouders... en waarschijnlijk ook niet door de onderwijsinspectie ...
Vervolgens wordt dan gezegd: je hoeft maar een 4 te halen, dat vinden we goed genoeg. (Later kan men dan natuurlijk altijd nog zeggen- oké vanaf nu (2012 ???) MOET JE TOCH EEN ZES HALEN ... )
Zo was/is het bij de Toets Gesproken Nederland nu eigenlijk ook. Je kon denken dat het destijds een missertje was, maar het is kennelijk opzet ... Die toets (TGN) is nu ook te moeilijk, maar tot 1-7-2010 slaag je met een 2,5, of met een 3... (geleerden discussiëren er nog over).
Na 1-7-2010 moet je meer punten halen ( dan moet je eigenlijk een 4 halen).
Het gevaar zit hem erin dat je dezelfde toets kunt houden, en dat je dan met een druk op de knop de toelatingseis voor een visum kunt verhogen. Zo gebeurt het per 1-7-2010: die eerste verzwaring is een druk op de knop.
Nu komt er vanaf 1-1-2011 ook een schriftelijke toets bij. Ook bij die schriftelijke toets wordt nu hetzelfde mechanisme ingebouwd: per 1-1-2011 worden in eerste instantie analfabeten per definitie uitgesloten van het krijgen van een visum. Dat is weliswaar moreel verwerpelijk, maar maatschappelijk in Nederland kennelijk aanvaardbaar ... Dankzij de PVV, Fortuin en weet ik wie ...
Het niveau blijft eerst even liggen op niveau A1.
Hoe lang weet niemand.
Met een druk op de knop kan de norm voor de TGN verhoogd worden. Straks kan ook met hetzelfde gemak de norm van de leestoets verzwaard worden.
Abonneren op:
Reacties (Atom)