Het basisexamen inburgering bestaat uit twee onderdelen.
KNS is een toets waarbij 30 vragen worden gesteld uit een databank van 100 vragen. Bij die 100 vragen behoren foto's. Op alle vragen is het gewenste antwoord bekend... je kunt dus de vragen en de antwoorden uit het hoofd leren. De foto's zijn ontleend aan de dvd Naar Nederland. Het materiaal, dvd, vragen, en antwoorde worden verkocht via www.naarnederland.nl
TGN is de taaltoets. De voorbereiding op de taaltoets is lastiger.
donderdag 20 november 2008
woensdag 29 oktober 2008
veranderingen vanaf oktober 2008
Omdat de klassen leeg blijven/bleven heeft minister Vogelaar vooral meer en meer mogelijkheden geboden aan nieuwe groepen inburgeraars.
Oudkomers, voor wie de (gratis) inburgerings-voorzieningen waren bedacht per 1-1-2007, zijn massaal weggebleven. Het ging daarbij om 60.000 cursussen per jaar. Het geld was wel gereserveerd.
Nieuwkomers van buiten Europa zijn weliswaar inburgeringsplichtig, maar voor hen is in de Wet Inburgering een andere constructie bedacht: zij zouden 70% van de kosten voor hun verplichte inburgeringscursus vergoed kunnen krijgen, tot een maximum-bedrag van € 3000.
Eind 2007 is voor die groep een verandering doorgevoerd: zij krijgen 100% vergoed, net als oudkomers, op voorwaarde dat zij het voorstel van de gemeente accepteren. Zij leveren dus hun eigen keuze-mogelijkheid in bij het inkopen van een cursus. Voor wat hoort wat...
Nu, sinds 3 oktober 2008, heeft minister Vogelaar een nieuwe groep expliciet goedgekeurd. Europeanen, en zij die van een "Europa"-route het land zijn binnengekomen moeten volgens haar aangemoedigd worden en door gemeenten gefaciliteerd, om in te burgeren. Polen bijvoorbeeld, (of Marokkaanse huwelijkspartners die via België het inburgeringsexamen op de ambassade hebben omzeild), kunnen door gemeentes die voldoende geld in kas hebben, een aanbod krijgen. Maar ook in dat geval zal het de gemeente zijn die bepaalt naar welke school deze cursisten mogen gaan. Dat komt doordat gemeentes afspraken gemaakt hebben met sommige scholen, en niet met andere.
Deze laatste aanmoediging van minister Vogelaar komt nadat duidelijk is geworden dat de gelden nog steeds blijven liggen, en omdat het aantal van deze "Europese" inburgeraars ( inburgeringsbehoeftigen) behoorlijk is toegenomen.
Oudkomers, voor wie de (gratis) inburgerings-voorzieningen waren bedacht per 1-1-2007, zijn massaal weggebleven. Het ging daarbij om 60.000 cursussen per jaar. Het geld was wel gereserveerd.
Nieuwkomers van buiten Europa zijn weliswaar inburgeringsplichtig, maar voor hen is in de Wet Inburgering een andere constructie bedacht: zij zouden 70% van de kosten voor hun verplichte inburgeringscursus vergoed kunnen krijgen, tot een maximum-bedrag van € 3000.
Eind 2007 is voor die groep een verandering doorgevoerd: zij krijgen 100% vergoed, net als oudkomers, op voorwaarde dat zij het voorstel van de gemeente accepteren. Zij leveren dus hun eigen keuze-mogelijkheid in bij het inkopen van een cursus. Voor wat hoort wat...
Nu, sinds 3 oktober 2008, heeft minister Vogelaar een nieuwe groep expliciet goedgekeurd. Europeanen, en zij die van een "Europa"-route het land zijn binnengekomen moeten volgens haar aangemoedigd worden en door gemeenten gefaciliteerd, om in te burgeren. Polen bijvoorbeeld, (of Marokkaanse huwelijkspartners die via België het inburgeringsexamen op de ambassade hebben omzeild), kunnen door gemeentes die voldoende geld in kas hebben, een aanbod krijgen. Maar ook in dat geval zal het de gemeente zijn die bepaalt naar welke school deze cursisten mogen gaan. Dat komt doordat gemeentes afspraken gemaakt hebben met sommige scholen, en niet met andere.
Deze laatste aanmoediging van minister Vogelaar komt nadat duidelijk is geworden dat de gelden nog steeds blijven liggen, en omdat het aantal van deze "Europese" inburgeraars ( inburgeringsbehoeftigen) behoorlijk is toegenomen.
donderdag 2 oktober 2008
slechte ervaringen met inburgeringsland
De WI is opgezet (01-01-2007) voor oudkomers en nieuwkomers.
Oudkomers blijken niet met de verwachte aantallen van tienduizenden per jaar deel te nemen aan de cursussen: de schoolbankjes blijven leeg. Kennelijk lukt het niet om passend aanbod voor deze groep van enkele honderdduizenden te organiseren.
Daarom mogen nu gemeentes inmiddels ook aan nieuwkomers gratis cursussen aanbieden, zelfs aan Europeanen, die niet verplicht (mogen) worden tot het volgen van een inburgeringscursus. Het geld (honderden miljoenen per jaar) ligt immers toch ergens op de plank. Lege schoolbankjes doen het niet zo goed als de tv weer eens een reportage komt maken over de mislukte inburgering. Maar ook nieuwkomers mopperen er al snel op los: er blijkt van alles niet te deugen in inburgeringsland. En ja, als mensen gaan klagen, terwijl ze onverwacht een meevallertje hebben in de vorm van een GRATIS inburgeringscursus, ja … dan moet er toch wel ECHT iets mis zijn…
Als het al lukt om binnen een paar maanden na aankomst in bureaucratisch Nederland een (gratis) plek bij een (inburgerings)cursus te vinden, dan loop je als nieuwkomer een groot risico om in een verkeerde klas terecht te komen. Of bij een cursus waar je aan je lot overgelaten wordt. Vaak worden mensen in volle lokalen eerst maar eens een tijdje achter een computer gezet. De cursisten wachten geduldig tot ze naar een lokaal gebracht worden. Ze weten niet beter, of dat hoort zo in een ontwikkeld land. Vaak krijgen ze les van docenten die met wurgcontracten ( freelancers) hun onzekere boterham moeten of willen verdienen. Ook dergelijke onzekere werkomstandigheden zijn bepaald niet bevorderlijk voor een goede organisatie van een inburgeringscursus. De nieuwkomer die moet of wil inburgeren, kan het volgende overkomen:
· Hij/zij kan om te beginnen niets of lange tijd niets horen van de gemeente waar hij/zij woont. Misschien heeft de gemeente of de ambtenaar in kwestie niet zo'n haast. In theorie is de nieuwkomer trouwens zelf verantwoordelijk voor zijn/haar eigen inburgering. Dus valt een gemeente nooit iets te verwijten. Als je als nieuwkomer zeker wilt zijn van een snellere inburgering, moet je zelf snel langs het gemeentelijk loket gaan. Daar vraag je een verklaring van de gemeente dat je als nieuwkomer inburgeringsplichtig bent. Als je niet inburgeringsplichtig blijkt, (Europeaan bent) kun je vragen of je dan toch in aanmerking kunt komen voor een (gratis) cursus. De ene gemeente is rijker dan de andere, dus het zou kunnen dat de gastvrijheid van een gemeente ongekende vormen aanneemt. De gemeente moet een verklaring afgeven, als je inderdaad wél inburgeringsplichtig bent. Veel gemeentes schepen de nieuwkomers in eerste instantie af met de geruststellende(!) mededeling "u hoort nog van ons", of "u krijgt binnenkort(!) een oproep voor een intake." Ambtenaren hebben het immers altijd druk en zitten nooit te wachten op onverwachte werkzaamheden of onverwachte vragen van onverwachte klanten…
· Met de verklaring dat je inburgeringsplichtig bent kun je op eigen kracht een gesubsidieerde cursus inkopen bij een ( gekeurmerkte) instelling of taalinstituut naar eigen keuze. Dat zou de gemeente eigenlijk onmiddellijk moeten vertellen, maar dat doen ze niet. Of ze vertellen het tussen neus en lippen door. Maar ze wijzen de welwillende nieuwkomer vooral heel graag op het klaarliggende keurslijf voor de aspirant-cursist: kijk eens aan meneer/mevrouw: hier hebben we de geschikte cursus al voor U, tekent U eventjes, dit wordt Uw cursus, helemaal gratis, bij een keurige school, met een keurmerk, snapt U wel, dat betekent: heel goed onderwijs, ja vertrouwt u ons maar, wij zijn de gemeente en wij zorgen goed voor u, welkom in Nederland, en, oh ja, als u nu niet tekent … dan moet u het zelf verder uitzoeken, en u zult toch wel weten dat een beetje inburgeringscursus al gauw ongeveer 5000 euro per jaar kost, als het niet meer is… dus tekent u nou maar vlug, dan komt het wel goed… wij sturen u binnenkort(!) een brief wanneer u precies kunt beginnen met de cursus …tot ziens meneer/mevrouw (“doei”!)
· De gemeente sluit contracten af met één of enkele aanbieders. Deze contracten zijn niet zo soepel. Gemeente en enkele geselecteerde scholen hebben afspraken die jarenlang vastliggen, waardoor andere aanbieders van inburgeringscursussen (ook jarenlang) worden uitgesloten van de gemeentelijke subsidiekraan. Het veelgeprezen vrijemarktprincipe werkt dus niet zo vrij. Ruwweg komen alle inburgeringscontracten erop neer dat de gemeentes – momenteel nogal willekeurig - kunnen beslissen of men aan bepaalde(!) nieuwkomers subsidie kan geven of niet. Om te weten hoe die subsidie werkt, moet je weten dat 70% van een verplichte inburgeringscursus in ieder geval vergoed wordt vanwege een rijksregeling. (via IB-groep). De overige 30% wordt momenteel (anno 2008) meestal bijgelegd door de gemeentes. Vandaar de gratis cursussen voor nieuwkomers. Dat was trouwens helemaal niet de bedoeling volgens de Wet Inburgering zoals die op 1-1-2007 van start ging. Maar omdat er geen hond op de gratis inburgeringscursussen voor oudkomers afkwam, werd besloten dat gemeentes die 30% mochten bijpassen: ze bleken in veel gevallen toch geld over te houden, vandaar. Maar ja, wie dan op deze manier gratis wordt geholpen moet zich wel laten welgevallen dat men een tijdje moet wachten (misschien krijgen gemeentes en scholen een bepaalde klas niet op tijd vol) of dat men eerst een flinke tijd in de verkeerde klas terecht komt, of dat men achter een computer wordt neergezet in een klas waar de docent de gebruikte computerprogramma's niet kent, enz. enz.
· De gemeente laat in de meeste gevallen de inburgeraar zo snel mogelijk een overeenkomst tekenen. Van de inhoud van zo’n overeenkomst heeft een aspirant-cursist nauwelijks benul: moeilijk leesbaar voor hoogopgeleide autochtonen, dus als nieuwe Nederlander zeg je maar gauw Ja en Amen. In dat contract staan rechten (recht op zoveel lesuren) en plichten: aanwezigheidsplicht bij de school waarmee de gemeente een contract heeft. En een heleboel kleine lettertjes. Van dat contract komt een inburgeraar niet gemakkelijk af: eens getekend blijft getekend. Ook al is die cursus niet goed, ook al blijk je na een tijdje zeer ontevreden, je komt er bijna niet onderuit. Als je achteraf bedenkt dat je elders beter af bent, dan blijkt dat je in een dergelijk geval geen aanspraak meer zult kunnen maken op de subsidie via de IB-groep. Een inburgeraar kan niet lezen en moet wel tekenen. De Nederlandse partner is in de meeste gevallen op dat moment ook niet op de hoogte van de rechten en plichten: het is een wirwar. De gemeente is weliswaar verplicht om inburgeraars te wijzen op de mogelijkheden om zelf een cursus in te kopen, maar dat mag dan weer alleen mondeling. De gemeente mag geen reclame maken voor taalinstituten waarmee geen overeenkomst is afgesloten. Zo is er geen sprake van vrije markt, want de aanbieder met wie de gemeente in zee gegaan is, heeft eigenlijk het monopolie over het gratis aanbod: alle alternatieven betekenen voor de inburgeraar een eigen bijdrage. Een dergelijke eigen bijdrage ( 30%) betekent al gauw 1500 - 2000 euro. ..Er zijn nu bijna 2 jaar lang heel veel slechte ervaringen met de uitvoering van de Wet Inburgering. En dat is eigenlijk vreemd: want er zijn nog helemaal niet zoveel mensen op die inburgeringstrajecten terechtgekomen. Veel klassen raken niet vol, nog steeds niet. De tienduizenden die op die cursussen hadden moeten zitten, zijn thuisgebleven. De gratis aanbiedingen, die oorspronkelijk voor de oudkomers waren bedoeld, blijken totaal mislukt: met die odkomers lukt het mevrouw Vogelaar niet om de klassen vol te krijgen. Eerst dacht ze nog wel eens dat ze het tij zou gaan keren: ze heeft lange tijd geroepen: tot vandaag ging het niet goed, maar met ingang van nu zal het beter gaan. Maar dit misplaatste optimisme hoor ik al lang niet meer van haar. Nu lijkt er ruim baan gemaakt voor de nieuwkomers, ook die uit Europa, die in veel gevallen gratis naar de slechtlopende en vaak slecht passende cursussen mogen. (Maar er zijn ook gemeenten waar men minder gul is voor de nieuwkomer). Het komt voor dat een gemeente willens en wetens doodleuk aan een nieuwkomer een volkomen verkeerde, niet passende cursus aanbiedt: hoogopgeleiden moeten soms tenenkrommende portfolio's vullen en laagopgeleiden moeten met veel te moeilijke boeken in de weer: alleen omdat een bepaalde groep "vol" moet en zo snel mogelijk moet starten... Helaas weten veel inburgeraars pas in een te laat stadium dat zij in een volkomen foute klas zijn terechtgekomen.
Adap 3 oktober 2008
Oudkomers blijken niet met de verwachte aantallen van tienduizenden per jaar deel te nemen aan de cursussen: de schoolbankjes blijven leeg. Kennelijk lukt het niet om passend aanbod voor deze groep van enkele honderdduizenden te organiseren.
Daarom mogen nu gemeentes inmiddels ook aan nieuwkomers gratis cursussen aanbieden, zelfs aan Europeanen, die niet verplicht (mogen) worden tot het volgen van een inburgeringscursus. Het geld (honderden miljoenen per jaar) ligt immers toch ergens op de plank. Lege schoolbankjes doen het niet zo goed als de tv weer eens een reportage komt maken over de mislukte inburgering. Maar ook nieuwkomers mopperen er al snel op los: er blijkt van alles niet te deugen in inburgeringsland. En ja, als mensen gaan klagen, terwijl ze onverwacht een meevallertje hebben in de vorm van een GRATIS inburgeringscursus, ja … dan moet er toch wel ECHT iets mis zijn…
Als het al lukt om binnen een paar maanden na aankomst in bureaucratisch Nederland een (gratis) plek bij een (inburgerings)cursus te vinden, dan loop je als nieuwkomer een groot risico om in een verkeerde klas terecht te komen. Of bij een cursus waar je aan je lot overgelaten wordt. Vaak worden mensen in volle lokalen eerst maar eens een tijdje achter een computer gezet. De cursisten wachten geduldig tot ze naar een lokaal gebracht worden. Ze weten niet beter, of dat hoort zo in een ontwikkeld land. Vaak krijgen ze les van docenten die met wurgcontracten ( freelancers) hun onzekere boterham moeten of willen verdienen. Ook dergelijke onzekere werkomstandigheden zijn bepaald niet bevorderlijk voor een goede organisatie van een inburgeringscursus. De nieuwkomer die moet of wil inburgeren, kan het volgende overkomen:
· Hij/zij kan om te beginnen niets of lange tijd niets horen van de gemeente waar hij/zij woont. Misschien heeft de gemeente of de ambtenaar in kwestie niet zo'n haast. In theorie is de nieuwkomer trouwens zelf verantwoordelijk voor zijn/haar eigen inburgering. Dus valt een gemeente nooit iets te verwijten. Als je als nieuwkomer zeker wilt zijn van een snellere inburgering, moet je zelf snel langs het gemeentelijk loket gaan. Daar vraag je een verklaring van de gemeente dat je als nieuwkomer inburgeringsplichtig bent. Als je niet inburgeringsplichtig blijkt, (Europeaan bent) kun je vragen of je dan toch in aanmerking kunt komen voor een (gratis) cursus. De ene gemeente is rijker dan de andere, dus het zou kunnen dat de gastvrijheid van een gemeente ongekende vormen aanneemt. De gemeente moet een verklaring afgeven, als je inderdaad wél inburgeringsplichtig bent. Veel gemeentes schepen de nieuwkomers in eerste instantie af met de geruststellende(!) mededeling "u hoort nog van ons", of "u krijgt binnenkort(!) een oproep voor een intake." Ambtenaren hebben het immers altijd druk en zitten nooit te wachten op onverwachte werkzaamheden of onverwachte vragen van onverwachte klanten…
· Met de verklaring dat je inburgeringsplichtig bent kun je op eigen kracht een gesubsidieerde cursus inkopen bij een ( gekeurmerkte) instelling of taalinstituut naar eigen keuze. Dat zou de gemeente eigenlijk onmiddellijk moeten vertellen, maar dat doen ze niet. Of ze vertellen het tussen neus en lippen door. Maar ze wijzen de welwillende nieuwkomer vooral heel graag op het klaarliggende keurslijf voor de aspirant-cursist: kijk eens aan meneer/mevrouw: hier hebben we de geschikte cursus al voor U, tekent U eventjes, dit wordt Uw cursus, helemaal gratis, bij een keurige school, met een keurmerk, snapt U wel, dat betekent: heel goed onderwijs, ja vertrouwt u ons maar, wij zijn de gemeente en wij zorgen goed voor u, welkom in Nederland, en, oh ja, als u nu niet tekent … dan moet u het zelf verder uitzoeken, en u zult toch wel weten dat een beetje inburgeringscursus al gauw ongeveer 5000 euro per jaar kost, als het niet meer is… dus tekent u nou maar vlug, dan komt het wel goed… wij sturen u binnenkort(!) een brief wanneer u precies kunt beginnen met de cursus …tot ziens meneer/mevrouw (“doei”!)
· De gemeente sluit contracten af met één of enkele aanbieders. Deze contracten zijn niet zo soepel. Gemeente en enkele geselecteerde scholen hebben afspraken die jarenlang vastliggen, waardoor andere aanbieders van inburgeringscursussen (ook jarenlang) worden uitgesloten van de gemeentelijke subsidiekraan. Het veelgeprezen vrijemarktprincipe werkt dus niet zo vrij. Ruwweg komen alle inburgeringscontracten erop neer dat de gemeentes – momenteel nogal willekeurig - kunnen beslissen of men aan bepaalde(!) nieuwkomers subsidie kan geven of niet. Om te weten hoe die subsidie werkt, moet je weten dat 70% van een verplichte inburgeringscursus in ieder geval vergoed wordt vanwege een rijksregeling. (via IB-groep). De overige 30% wordt momenteel (anno 2008) meestal bijgelegd door de gemeentes. Vandaar de gratis cursussen voor nieuwkomers. Dat was trouwens helemaal niet de bedoeling volgens de Wet Inburgering zoals die op 1-1-2007 van start ging. Maar omdat er geen hond op de gratis inburgeringscursussen voor oudkomers afkwam, werd besloten dat gemeentes die 30% mochten bijpassen: ze bleken in veel gevallen toch geld over te houden, vandaar. Maar ja, wie dan op deze manier gratis wordt geholpen moet zich wel laten welgevallen dat men een tijdje moet wachten (misschien krijgen gemeentes en scholen een bepaalde klas niet op tijd vol) of dat men eerst een flinke tijd in de verkeerde klas terecht komt, of dat men achter een computer wordt neergezet in een klas waar de docent de gebruikte computerprogramma's niet kent, enz. enz.
· De gemeente laat in de meeste gevallen de inburgeraar zo snel mogelijk een overeenkomst tekenen. Van de inhoud van zo’n overeenkomst heeft een aspirant-cursist nauwelijks benul: moeilijk leesbaar voor hoogopgeleide autochtonen, dus als nieuwe Nederlander zeg je maar gauw Ja en Amen. In dat contract staan rechten (recht op zoveel lesuren) en plichten: aanwezigheidsplicht bij de school waarmee de gemeente een contract heeft. En een heleboel kleine lettertjes. Van dat contract komt een inburgeraar niet gemakkelijk af: eens getekend blijft getekend. Ook al is die cursus niet goed, ook al blijk je na een tijdje zeer ontevreden, je komt er bijna niet onderuit. Als je achteraf bedenkt dat je elders beter af bent, dan blijkt dat je in een dergelijk geval geen aanspraak meer zult kunnen maken op de subsidie via de IB-groep. Een inburgeraar kan niet lezen en moet wel tekenen. De Nederlandse partner is in de meeste gevallen op dat moment ook niet op de hoogte van de rechten en plichten: het is een wirwar. De gemeente is weliswaar verplicht om inburgeraars te wijzen op de mogelijkheden om zelf een cursus in te kopen, maar dat mag dan weer alleen mondeling. De gemeente mag geen reclame maken voor taalinstituten waarmee geen overeenkomst is afgesloten. Zo is er geen sprake van vrije markt, want de aanbieder met wie de gemeente in zee gegaan is, heeft eigenlijk het monopolie over het gratis aanbod: alle alternatieven betekenen voor de inburgeraar een eigen bijdrage. Een dergelijke eigen bijdrage ( 30%) betekent al gauw 1500 - 2000 euro. ..Er zijn nu bijna 2 jaar lang heel veel slechte ervaringen met de uitvoering van de Wet Inburgering. En dat is eigenlijk vreemd: want er zijn nog helemaal niet zoveel mensen op die inburgeringstrajecten terechtgekomen. Veel klassen raken niet vol, nog steeds niet. De tienduizenden die op die cursussen hadden moeten zitten, zijn thuisgebleven. De gratis aanbiedingen, die oorspronkelijk voor de oudkomers waren bedoeld, blijken totaal mislukt: met die odkomers lukt het mevrouw Vogelaar niet om de klassen vol te krijgen. Eerst dacht ze nog wel eens dat ze het tij zou gaan keren: ze heeft lange tijd geroepen: tot vandaag ging het niet goed, maar met ingang van nu zal het beter gaan. Maar dit misplaatste optimisme hoor ik al lang niet meer van haar. Nu lijkt er ruim baan gemaakt voor de nieuwkomers, ook die uit Europa, die in veel gevallen gratis naar de slechtlopende en vaak slecht passende cursussen mogen. (Maar er zijn ook gemeenten waar men minder gul is voor de nieuwkomer). Het komt voor dat een gemeente willens en wetens doodleuk aan een nieuwkomer een volkomen verkeerde, niet passende cursus aanbiedt: hoogopgeleiden moeten soms tenenkrommende portfolio's vullen en laagopgeleiden moeten met veel te moeilijke boeken in de weer: alleen omdat een bepaalde groep "vol" moet en zo snel mogelijk moet starten... Helaas weten veel inburgeraars pas in een te laat stadium dat zij in een volkomen foute klas zijn terechtgekomen.
Adap 3 oktober 2008
dinsdag 5 augustus 2008
basisexamen wel of niet verplicht
het is nog erg onduidelijk wat de toekomst brengt. dat is bijna altijd zo als het om de toekomst gaat.
op 16 juli 2008 was er plotseling veel commotie omdat de rechtbank in amsterdam oordeelde dat door een lacune in de wetgeving, een witte regel, een blinde vlek, een vergeten woord of iets dergelijks het huidige inburgeringsexamen buitenland onwettig was/is. ongeveer 10.000 mensen per jaar zouden dus ten onrechte in de zenuwen zitten, een hoop geld uitgeven, zich voorbereiden op een examen dat onwettig is.
en ja, ook in het midden oosten is al sinds 1967 een soort permanente staat van oorlog gaande vanwege het wel of niet gebruiken van een lidwoord ( israel moet -de- bezette gebieden opgeven in ruil voor vrede). kortom jursiten, nationaal of internationaal kunnen heel goed nadenken over taal en over het gebruiken van de juiste woorden.
nu is dus de wet inburgering buitenland onder vuur genomen. waar het probleem hem nu precies in zit, is nogal vaag. en ook is de overheid onduidelijk en in ieder geval nogal traag in een reactie op deze uitspraak. formeel heeft de overheid - raad van state - kennelijk enkele maanden de tijd om te reageren. maar de eventuele kandidaten voor dit examen zitten nu massaal met de armen over elkaar te wachten in de hoop op definitieve afschaffing van de examenplicht.
ik weet weinig van de wettelijke regeltjes. dat is niet mijn pakkie an.
wel heb ik ervaring met mensen die zich voorbereiden of zich tot 16 juli moesten voorbereiden op dat examen.
zij lezen een uitspraak zoals die van 16 juli met veel hoop in het hoofd: dat het nu niet meer nodig zal blijken te zijn: veel mensen wachten nu af. en mensen die met de voorbereiding bezig waren/zijn verliezen op zijn minst een groot deel van hun motivatie of al hun motivatie ...
maar na de in het begin nogal euforische reacties: kranten en tijdschrijften zagen ons land al weer opnieuw als prooi van domme importbruiden ( .....) die in grote aantallen ons land zouden overspoelen ( ...). ja sensatie volop ...
na deze aanvankelijke reacties over het gemak waarmee die vermaledijde wet zou worden afgeschaft, komen er ook heel wat voorzichtiger reacties van immigratie-advocaten.
http://www.ldja.nl/nl/nieuws-informatie-migratierecht/strenge-eisen-gezinshereniging-nog-steeds-van-k-3.html
op de website van deze advocaten is heel wat meer voorzichtigheid te horen dan de hoopvolle geluiden in turkse en marokkaanse koffiehuizen en op internetfora. misschien dat deze advocaten ook geschrokken zijn van de onzekerheid en chaotische reacties van veel potentiële examenkandidaten. zij worden natuurlijk met name gebeld door mensen die hierover vragen hebben.
in het artikel van de advocaten valt te lezen dat het onduidelijk is of het examen buitenland wel per se in het buitenland op de Nederlandse ambassade moet worden afgelegd.
misschien laat de letter van de wet het nu toe dat het examen in nederland zou mogen worden afgelegd.
daar kun je als overheid tegenin brengen dat het onlogisch is om mensen eerst naar nederland te laten reizen om het examen te laten doen en vervolgens weer terug te laten reizen om uiteindelijk de koffers te gaan pakken. mits ze geslaagd zijn uiteraard. misschien zouden de kosten en de stress voor de examenkandidaten juist toenemen als er nog een extra vliegticket bij zou moeten komen.
hoe dan ook: deze advocaten laten er geen misverstand over bestaan: het inburgeringsexamen zal zeker blijven bestaan en er zullen misschien een paar woordjes in de wet moeten worden veranderd.
De politiek is er massaal op tegen dat het examen zou komen te vervallen.
de advocaten adviseren iedereen om toch maar gewoon het examen te gaan doen:
wachten totdat het examen werkelijk zal worden afgeschaft zal geen zin hebben,
en zelf een procedure starten zal een jaar duren.
heel wat minder positief dus dan de eerste krantenberichten suggereerden.
en als extra domper en waarschuwing voor hen die hopen op afschaffing: bij de politieke afhandeling de komende maanden zal zeker ook de verhoging van de norm naar A1 een rol spelen.
mensen die nu afwachten, lopen natuurlijk extra risico om straks niet alleen te horen dat dat het examen zal blijven, maar ook zullen ze merken dat zij te lang met de armen over elkaar hebben afgewacht: de invoering van de verzwaring is in gevorderde staat van voorbereiding en kan straks binnen zeer korte termijn worden doorgevoerd.
op de site van de IND- immigratiedienst worden mensen eigenlijk ook gewaarschuwd voor een dergelijke houding: volgens de IND blijft alles bij het oude ...
het is voor alle potentiële examenkandidaten net als in de aandelenhandel: als je net iets te lang blijft "zitten", word je geknipt en geschoren... het is een kwestie van op het juiste moment in- en uitstappen...
op 16 juli 2008 was er plotseling veel commotie omdat de rechtbank in amsterdam oordeelde dat door een lacune in de wetgeving, een witte regel, een blinde vlek, een vergeten woord of iets dergelijks het huidige inburgeringsexamen buitenland onwettig was/is. ongeveer 10.000 mensen per jaar zouden dus ten onrechte in de zenuwen zitten, een hoop geld uitgeven, zich voorbereiden op een examen dat onwettig is.
en ja, ook in het midden oosten is al sinds 1967 een soort permanente staat van oorlog gaande vanwege het wel of niet gebruiken van een lidwoord ( israel moet -de- bezette gebieden opgeven in ruil voor vrede). kortom jursiten, nationaal of internationaal kunnen heel goed nadenken over taal en over het gebruiken van de juiste woorden.
nu is dus de wet inburgering buitenland onder vuur genomen. waar het probleem hem nu precies in zit, is nogal vaag. en ook is de overheid onduidelijk en in ieder geval nogal traag in een reactie op deze uitspraak. formeel heeft de overheid - raad van state - kennelijk enkele maanden de tijd om te reageren. maar de eventuele kandidaten voor dit examen zitten nu massaal met de armen over elkaar te wachten in de hoop op definitieve afschaffing van de examenplicht.
ik weet weinig van de wettelijke regeltjes. dat is niet mijn pakkie an.
wel heb ik ervaring met mensen die zich voorbereiden of zich tot 16 juli moesten voorbereiden op dat examen.
zij lezen een uitspraak zoals die van 16 juli met veel hoop in het hoofd: dat het nu niet meer nodig zal blijken te zijn: veel mensen wachten nu af. en mensen die met de voorbereiding bezig waren/zijn verliezen op zijn minst een groot deel van hun motivatie of al hun motivatie ...
maar na de in het begin nogal euforische reacties: kranten en tijdschrijften zagen ons land al weer opnieuw als prooi van domme importbruiden ( .....) die in grote aantallen ons land zouden overspoelen ( ...). ja sensatie volop ...
na deze aanvankelijke reacties over het gemak waarmee die vermaledijde wet zou worden afgeschaft, komen er ook heel wat voorzichtiger reacties van immigratie-advocaten.
http://www.ldja.nl/nl/nieuws-informatie-migratierecht/strenge-eisen-gezinshereniging-nog-steeds-van-k-3.html
op de website van deze advocaten is heel wat meer voorzichtigheid te horen dan de hoopvolle geluiden in turkse en marokkaanse koffiehuizen en op internetfora. misschien dat deze advocaten ook geschrokken zijn van de onzekerheid en chaotische reacties van veel potentiële examenkandidaten. zij worden natuurlijk met name gebeld door mensen die hierover vragen hebben.
in het artikel van de advocaten valt te lezen dat het onduidelijk is of het examen buitenland wel per se in het buitenland op de Nederlandse ambassade moet worden afgelegd.
misschien laat de letter van de wet het nu toe dat het examen in nederland zou mogen worden afgelegd.
daar kun je als overheid tegenin brengen dat het onlogisch is om mensen eerst naar nederland te laten reizen om het examen te laten doen en vervolgens weer terug te laten reizen om uiteindelijk de koffers te gaan pakken. mits ze geslaagd zijn uiteraard. misschien zouden de kosten en de stress voor de examenkandidaten juist toenemen als er nog een extra vliegticket bij zou moeten komen.
hoe dan ook: deze advocaten laten er geen misverstand over bestaan: het inburgeringsexamen zal zeker blijven bestaan en er zullen misschien een paar woordjes in de wet moeten worden veranderd.
De politiek is er massaal op tegen dat het examen zou komen te vervallen.
de advocaten adviseren iedereen om toch maar gewoon het examen te gaan doen:
wachten totdat het examen werkelijk zal worden afgeschaft zal geen zin hebben,
en zelf een procedure starten zal een jaar duren.
heel wat minder positief dus dan de eerste krantenberichten suggereerden.
en als extra domper en waarschuwing voor hen die hopen op afschaffing: bij de politieke afhandeling de komende maanden zal zeker ook de verhoging van de norm naar A1 een rol spelen.
mensen die nu afwachten, lopen natuurlijk extra risico om straks niet alleen te horen dat dat het examen zal blijven, maar ook zullen ze merken dat zij te lang met de armen over elkaar hebben afgewacht: de invoering van de verzwaring is in gevorderde staat van voorbereiding en kan straks binnen zeer korte termijn worden doorgevoerd.
op de site van de IND- immigratiedienst worden mensen eigenlijk ook gewaarschuwd voor een dergelijke houding: volgens de IND blijft alles bij het oude ...
het is voor alle potentiële examenkandidaten net als in de aandelenhandel: als je net iets te lang blijft "zitten", word je geknipt en geschoren... het is een kwestie van op het juiste moment in- en uitstappen...
vrijdag 14 maart 2008
maandag 25 februari 2008
De onnavolgbaarheid van het moderne inburgeren, bijvoorbeeld A Deux
Veel inburgerings-instellingen hebben gehoopt op grote aantallen cursisten, maar nu daar tot op heden ( 25 februari 2008) niets van terecht gekomen is, is het maar de vraag wie hiervoor verantwoordelijk is. Dat zal wel een van de onderwerpen van de komende parlementaire enquête worden.
A Deux is één van de instellingen die aan de bel getrokken heeft. Ze huilen krokodillentranen nu, want er wordt verlies geleden, zeggen ze. Het is maar de vraag of dat zo is, en hoe groot dat verlies feitelijk is, en ook waar dat precies aan ligt, ik kan niet in hun portemonnee kijken. Feit is wel dat zij overduidelijk minder inkomsten hebben gekregen dan waarop ze gehoopt hadden …
A Deux en lotgenoten van A Deux willen nu graag toch hun miljoenen zien. Die miljoenen zijn er wel, alleen liggen die ergens ongebruikt. Dat begrijpt A Deux heel goed. Er hebben helaas weinig cursisten van kunnen profiteren. Als de claim van A Deux, en vervolgens natuurlijk ook van tientallen andere re-integratie-instellingen en taalscholen, gehonoreerd zou worden, zou dat betekenen dat die (honderden) miljoenen nu alsnog zullen worden uitgegeven, maar dan niet aan cursussen... nee louter aan instellingen die hun risico's niet goed hebben ingeschat. De in stellingen kunnen hun kaspositie versterken als ze die miljoenen alsnog zouden krijgen.
Ik kan niet in de portemonnee kijken van deze bedrijven.
Maar toevallig had ik juist op dezelfde vrijdag als waarop NOVA-tv ( 22 februari 2008) een item had over A Deux, compleet met een boze advocaat die namens het bedrijf sprak, zelf een persoonlijke kennismaking met het bedrijf. Ik had de eer om een sollicitatiegesprek daar te mogen voeren. Ik kan op grond van dat gesprek wel zeggen dat de uitgaven die A Deux heeft gedaan op grond waarvan zij hun schade claimen minimaal is. Uiteindelijk heb ik geen directe kennis gemaakt met A Deux, maar deze indirecte vorm was voldoende informatief.
De locatie waar de lessen moeten worden verzorgd is net als in veel andere gevallen schandalig: met spaanplaat afgetimmerde, smerige hokken, die geen onderwijsinspectie zouden doorstaan. Meubilair was navenant en zou geen goedkeuring krijgen van de arbodienst. Wc’s heb ik niet geïnspecteerd, maar ik kan me helaas een goede voorstelling maken … het is niet voor niks dat je een dergelijke plek onbewust en instinctief ontwijkt: puur op ervaring. Het is een schande dat in een dergelijke setting mensen zouden moeten worden ontvangen. Als ze zouden komen. Aan de locatie is niet veel geld besteed.
Docenten (zoals ik in dit geval ook) worden door A Deux en consorten alleen aangenomen op basis van: we bellen je wel als er een groep op de stoep staat. Ik ben op deze of vergelijkbare basis al bij drie taalaanbieders “aangenomen”. Op dat laatste moment moet dan ook duidelijk worden (of niet helemaal…) onder welke contractuele voorwaarden er gewerkt zou kunnen worden. Dus het is ook onzin om te veronderstellen dat aan personeel veel geld is uitgegeven: het is echt niet zo dat docenten worden ingehuurd die dan vervolgens niets moeten doen, terwijl ze wel salaris zouden vangen. Zo zit dat met die moderne contracten niet in elkaar. Er is in de meeste gevallen helemaal niet veel personeel aangenomen, hooguit wordt er personeel achter de hand gehouden. In veel gevallen wordt trouwens ook zeer slecht betaald, slechter dan gebruikelijk was bij de ROC’s, slechter dan volgens de onderwijs-cao’s zou moeten en in de meeste gevallen doodleuk op basis van flex-contract.
A Deux heeft het personeelsbeleid uitbesteed aan een man die opereert als een ouderwetse ronselaar. Hij vond het niet nodig om een contract op te stellen in verband met te verrichten werkzaamheden. Nee, zei hij, een door hem te zijner tijd te sturen e-mail waarin stond dat ik dan en dan daar en daar kon beginnen ach, dat was wel genoeg.
De ronselaar liet met (volgens mij toch wel ongepaste) trots weten dat zijn bedrijf wel bestond maar niet echt goed op te sporen was. Ik had ter voorbereiding op het gesprek natuurlijk goed gegoogled, maar inderdaad zonder resultaat. Over mij was hij vast en zeker veel meer aan de weet gekomen. Zijn CV, waar ik toch maar naar vroeg, was naar eigen zeggen een zwerftocht geweest langs re-integratiebureaus, gemeentelijke onderafdelingen van Sociale Dienst e.d., maar er was eigenlijk geen touw aan vast te knopen. Van NT2-onderwijs had hij geen verstand. De manier waarop cursisten aan hun in inburgeringsexamen-verplichtingen zouden moeten voldoen, zou vooral een zaak van de docent worden. In de klassen die ik ooit zou krijgen ( …) zouden mensen kunnen zitten van verschillende niveaus en opleidingsniveaus, behalve echte analfabeten. Er zou gewerkt gaan worden met Nieuwe Buren, een methode die niet direct geschikt is voor oudkomers, die grotendeels te laag opgeleid zijn om efficiënt met deze methode te kunnen werken. De cursisten zouden tweemaal in de week les krijgen. Ze hadden ook een (oude) computer gekregen van A Deux, zodat ze thuis ook hard konden werken aan hun inburgering. Maar of dat nou zo’n realistische gedachte is? Onnavolgbaar … Marco Zwartjes. Mocht ik hem te kort doen, dan merk ik het wel aan reacties op deze weblog. Of aan de uiteindelijke melding van A Deux dat men mij geen baan zal aanbieden.
Aan computers tenslotte was ook niets, geen cent besteed. Op de locatie waar ik de twijfelachtige eer had om het moderne NT2-onderwijs in volle glorie te aanschouwen waren de computers (pentium drie, zeer oud) cadeau gedaan door ING en ABN-AMRO. Afdankertjes. Dit maakt het derde wereld imago toch aardig kompleet …
De gemeenten zijn natuurlijk ook in gebreke gebleven door niet de beloofde groepen aan te leveren. Werkelijk beloofd is trouwens niet zo veel. Er werd mondeling wel geschermd met grote getallen: Amsterdam en Rotterdam probeerden elkaar eind 2006 en begin 2007 nog de loef af te steken met stoere praatjes van de wethouders die respectievelijk 10.000 dan wel 15.000 mensen per jaar zouden gaan inburgeren ... allemaal oudkomers ... en van die grote getallen is natuurlijk helemaal niets terecht gekomen ... Het is bij een paar honderd cursisten per stad gebleven. Maar de ondernemende instellingen hebben, verblind door de euro-tekens, niet goed opgelet: ze hebben gunningen gekregen en ze komen er nu achter dat een gunning niet veel inhoudt. De contracten die de gemeente hebben opgesteld met de instellingen die de gunningen hebben gekregen zijn vast en zeker goed dichtgetimmerd. Als dat niet zo is, zou de gemeente niet alleen te kort schieten bij het naar cursus sturen van de inburgeraars om wie het gaat, maar achteraf ook nog eens vele miljoenen wegsmijten in de hollebollegijs van re-integratiebedrijven en/of taalinstituten ...
Het zou erg onverstandig zijn om ondernemingen die te veel risico's nemen te subsidiëren ... waarbij je vooral moet beseffen dat dergelijk subsidiegeld hun echt niet toekomt. De enigen die rechten hebben op dat geld (honderden miljoenen euro's per jaar!), dat zijn de mensen die behoefte hebben aan inburgeringscursussen, of taalcursussen. Zij zijn tot op heden het kind van de rekening.
donderdag 31 januari 2008
inburgeringsexamen buitenland wordt moeilijker
Op 30 januari 2007 was er een overleg in de Tweede Kamer over het examen inburgering buitenland. Gesproken werd over het voorstel om het examen moeilijker te maken. Dat examen wordt sinds 15 maart 2006 verplicht afgelegd op ambassades in veel landen buiten Europa door mensen die als partner of toekomstige partner van een Nederlander naar Nederland willen verhuizen.
Dat examen is inmiddels door ruim 8000 mensen gedaan. In het eerste half jaar dat het examen gedaan werd (maart – oktober 2006) waren er ongeveer 1500 kandidaten aan de beurt geweest, sindsdien is het aantal kennelijk weer wat bijgetrokken. Vóór 2006 waren er grotere aantallen immigranten die met een MVV naar Nederland kwamen. Een onduidelijk aantal immigranten valt nu buiten de cijfers omdat zij via België of Duitsland naar Nederland komen.
Veel politici vinden het examen te makkelijk. Bij invoering is afgesproken dat het niveau A1-min gehaald moest worden door de kandidaat-immigranten. Het niveau A1-min is als het ware een lijntje langs een schaal tussen 10 en 80. Het lijntje van A1-min ligt over het getal 16. Als je 16 punten scoort op de taaltoets, dan heb je dus niveau A1-min.
De eerste verzwaring die minister Vogelaar nu wil doorvoeren gaat ongeveer als volgt: de term A1-min en het aantal van 16 punten blijven bestaan. Maar je moet enkele vragen meer goed beantwoorden om aan die 16 punten te kunnen komen. Het is eigenlijk heel gek: je neemt dezelfde toets af, je rekent wat minder dingen goed, en je geeft dan hetzelfde cijfer. Deze verzwaring, en vooral de manier waarop die verzwaring wordt geregeld, is bizar. Er wordt als argument dan bij gezegd dat de eerdere indeling niet deugde en dat het allemaal niet goed was afgestemd. Met die visie zijn de oorspronkelijke makers (Cinop) het helemaal niet eens. De onderzoekers en contra-onderzoekers buitelen over elkaar heen.
Nu al die onderzoeken naar de meetbaarheid van het (lage) niveau elkaar opvolgen zonder eenduidige conclusie, vinden veel politici dat het allemaal te lang geduurd heeft.
Bij het Algemeen Overleg gisteren in de Tweede Kamer was alleen de SP van mening dat meer onderzoek naar de manier van meten nodig is. Alle anderen vonden dat zo snel mogelijk de lat hoger gelegd moet worden.
Minister Vogelaar vindt zelf dat ze het slachtoffer is van een wet die door haar voorgangster Verdonk is ingevoerd. Ze heeft er volgens eigen zeggen al heel wat grijze haren bij gekregen dankzij dit dossier. Ze vindt het hoogst onaangenaam dat de methode van meten niet blijkt te kloppen en dat er eigenlijk niet goed valt te meten op dit niveau. Volgens Vogelaar was dat niet te voorzien geweest. Daarmee gaat ze trouwens wel voorbij aan kritiek die vóór de invoering door wetenschappers al werd geuit. De buitelende onderzoekers buitelden ook al vóór 2006. Trouwens, mevrouw Verdonk heeft toen zij de wet voorbereidde en invoerde niet willen meewerken aan het vaststellen van een hogere norm dan A1-min. Zij voorzag grote weerstand en juridische problemen als de norm op A1 gesteld zou worden. Het was toen o.a. de Partij van de Arbeid (en mevrouw Vogelaar incluis) die op dat moment aandrong op het vaststellen van niveau A1!
Maar nu ziet Vogelaar wel een oplossing: als je niveau a1-min afschaft, en daarmee erkent dat dat niveau eigenlijk te laag is om goed te kunnen meten, dan kun je dezelfde toets ( de telefoontoets op de ambassade ) heel goed behouden. Je kunt dan beter niveau A1 als norm nemen. Je hoeft dan ook niet onaangenaam te sjoemelen met het examen zoals nu tijdelijk even gebeurt. (Handhaven A1-min niveau, 16 punten als slaaggrens, maar dan met het minder snel goedkeuren van sommige antwoorden).
Vogelaar zou graag zien dat niveau A1 wordt ingevoerd als toelatingsnorm. Het aantal punten dat dan gehaald moet worden bedraagt 26. Die score is moeilijker te behalen. Het heeft enorme consequenties voor hen die een MVV aanvragen, en Vogelaar bekende dat het juridische problemen zou kunnen opleveren. Ze dacht die te kunnen oplossen als er middelen worden vrijgemaakt die het mensen in verre landen mogelijk maakt om lessen te kunnen volgen om aan de nieuwe zware norm te kunnen voldoen. Je zou kunnen denken aan toegankelijke internet-lessen voor mensen die in een ver land zich moeten voorbereiden op het examen, of aan andere manieren van onderwijs.
Vogelaar wees erop dat volgens statistieken de wet inburgering buitenland wel het gewenste resultaat lijkt te hebben opgeleverd: aanzienlijk minder Turkse en Marokkaanse jongeren halen hun import-partners uit eigen land.
Het geld dat gemoeid zal zijn met het verplaatsen van het inburgeringstraject (namelijk het behalen van het niveau A1) kan natuurlijk bespaard worden op de huidige inburgeringscursussen zoals die nu in Nederland gegeven worden. Want een deel van de inburgering vindt dan immers in land van herkomst plaats, … dat scheelt natuurlijk een slok op een borrel … De mensen die in dit visioen nog naar Nederland komen hebben al een aardig niveau bereikt…
Vogelaar stelt dus twee dingen voor: op 15 maart 2008 een voorlopige, zij het wat rommelige, ongelukkige aanpassing van het A1-min niveau, zodat het examen een beetje moeilijker wordt… En ondertussen verder onderzoek met als uitkomst dat niveau A1 als norm voor het toelatingsexamen wordt ingevoerd. Het onderzoek dat dan nu eerst gedaan wordt, kan gebruikt worden om definitief het niveau A1-min naar de prullenbak te verwijzen en af te schaffen.
Volgens de meeste politici moet alles nu toch wel snel gebeuren, nog veel sneller dan mevrouw Vogelaar voorstelt.
Bij het Algemeen Overleg gisteren in de Tweede Kamer viel met name mevrouw Van Toorenburg (CDA) op. Zij bleef er keer op keer op hameren dat zij met de eerste aanpassing niet wilde wachten tot 15 maart. Zij wilde dat de wijziging onmiddellijk inging. Omdat zij hierop bleef hameren, stelde heer Kamp (VVD) voor om een plenair debat van de Tweede Kamer te beleggen. Kamp dacht natuurlijk, ik moet het ijzer smeden als het heet is … Komende week al komt dat debat. Ook de PVV (Fritsma, ex- IND-man) wilde heel graag een plenaire vergadering, want ja, als er lekker tegen de “ buitenlandse profiteurs” tekeer kan worden gegaan, dan zal de PVV daar graag aan meedoen. PVV stelde voor om niveau A2 te vragen van toekomstige immigranten, of liever een nog hoger niveau, namelijk Staatsexamen NT2 II. Dat is helemaal goedkoop, en eigenlijk bereik je daarmee ook het door de PVV gewenste doel, namelijk niemand er meer in …
Of mevrouw Van Toorenburg volgende week tijdens het debat zal volharden in haar wens om stante pede de verzwaring door te voeren, valt nog te bezien. Politiek is niet alles altijd te voorzien. Vogelaar dacht dat het misschien wel een beetje lastig kon worden om eerder gedane toezeggingen ( dat er tot 15 maart 2008 niets zou veranderen) overboord te zetten, maar ze zou het nog laten weten aan de vooravond van het debat…
Kamp wilde eigenlijk ook heel snel actie. Hij wil heel snel dat aspirant-immigranten een veel hoger niveau van inburgering zouden laten zien. Het hoefde van hem niet per se dat die immigranten Nederlands kenden, Engels mocht ook. Wel vond hij het nodig dat deze immigranten in woord en geschrift hun kwaliteiten konden laten zien. Welke niveau hij precies verwachtte ( Nederlands dan wel Engels) was onduidelijk. Maar het moest een veel hoger niveau zijn dan nu. Hij nodigde Vogelaar min of meer uit om aan te geven wat wenselijk zou zijn. Opmerkelijk was dus dat Kamp kennis van het Nederlands van ondergeschikt belang leek te vinden. Over de Kennis van de Nederlandse Samenleving wed trouwens al helemaal niet gesproken tijdens het algemeen overleg. Kamp zal in de tweede kamer de komende week wel van zich laten horen. Wat hij precies zal voorstellen is natuurlijk afhankelijk van de machinaties van hemzelf in combinatie met mevrouw Van Toorenburg.
De SP vond d at er nog steeds teveel vragen zijn blijven liggen bij de telefoontoets als middel überhaupt. Het instrument is volgens Jansen zo discutabel dat meer onderzoek afgewacht moet worden.
Minister Vogelaar werd door haar partijgenoot Depla vooral gesteund, maar hij had weinig toe te voegen dan het uitspreken van zijn vertrouwen: hij dacht dat de minister het wel goed zou afhandelen …
Andere politici waren niet aanwezig bij het Algemeen Overleg.
Volgende week is de meest waarschijnlijke uitkomst: A1-min wordt per 15 maart 2008 een beetje aangepast, met nattevingerwerk: enkele makkelijke taalopgaven die bijna iedereen goed heeft zullen niet meer meetellen bij het behalen van de noodzakelijke 16 punten. In de tweede plaats zal Vogelaar aan de Tweede Kamer middelen vragen ( geld) om faciliteiten te scheppen voor kandidaat-immigranten die zich in hun eigen land gaan voorbereiden op de taaltoets maar dan voor het veel moeilijkere niveau A1 (26 punten).
Wordt vervolgd.
donderdag 17 januari 2008
staatsexamen nt2 dan wel inburgeringscursus
Dit staat op de site van blik op werk, die het keurmerk verzorgt.
Alle vetgedrukte meldingen zijn de officiële formuleringen op de site over het keurmerk. Het commentaar van mij is minder vet gedrukt.
http://inburgeren.blikopwerk.nl/
Inburgeraars die zelf een inburgeringscursus moeten inkopen, kunnen hiervoor een lening aanvragen. De cursus moet dan wel worden ingekocht bij een opleidingsinstelling met het Keurmerk Inburgeren. Ook inburgeraars die door het behalen van het Staatsexamen NT2, programma I of II aan de inburgeringsplicht willen voldoen, kunnen een lening en vergoeding aanvragen. De cursus moet dan ook wel worden ingekocht bij een opleidingsinstelling met het Keurmerk Inburgeren.
Hoe onlogisch dit is, volgt uit de verdere beschrijving op deze site van het doel van het keurmerk.
1. Doel van het Keurmerk Inburgeren is kwaliteitsborging bij de aanbieders van inburgeringscursussen en transparantie van de markt, zodat de inburgeraar tijdens het keuzeproces en tijdens de voorbereiding op het examen een goede keus kan maken. En zodat hij de garantie heeft van een kwalitatief goede cursusaanbieder.
Hier wordt expliciet gesproken over aanbieders van inburgeringscursussen. Een instelling als Volksuniversiteiten of Technische Universiteit Delft, of andere universiteiten die over het algemeen goede nt2-opleidingen verzorgen ter voorbereiding op Staatsexamens, zouden buiten deze formuleringen vallen. Zij bieden immers geen inburgeringscursussen aan. Als zij al een keurmerk aangevraagd zouden hebben, is dat vast en zeker op oneigenlijke gronden gebeurd, namelijk om mogelijke cursisten die zich voorbereiden op het Staatsexamen NT2, niet van hun instellingen te weren. Van de TU Delft heb ik begrepen dat zij om deze reden inderdaad bezig zijn om dit kerumerk aan te vragen. Al met al wordt op deze manier de inburgeraar absoluut niet geholpen om een goede keus te maken bij het kiezen van een cursus. Zoals het nu is, lijkt het erop dat een inburgeraar die zich wil voorbereiden op het Staatsexamen NT2, moet zoeken naar een instelling die ook een heel ander product aanbiedt, te weten een inburgeringscursus, waarin hij helemaal niet in is geïnteresseerd. Alleen een NT2 cursus aan zo´n instelling levert hem de lening en vergoeding op van maximaal 3000 euro.
Verderop op de site staat het volgende:
2. U kunt aan het Keurmerk Inburgeren deelnemen als u:
- een rechtspersoon bent
- ingeschreven staat bij de Kamer van Koophandel
- en in het kader van de uitoefening van beroep of bedrijf werkzaamheden verricht, gericht op het toeleiden van inburgeringsplichtigen naar het inburgeringsexamen.
Hieruit kun je nogmaals afleiden dat het eigenlijk niet toegestaan is om een keurmerk aan te vragen, als je de mensen die je toelaat op je cursus voorbereidt op iets anders dan het inburgeringsexamen. Zoals ik hierboven ook al beschreef. Nazoeken op de lijst van instellingen die al een keurmerk hebben levert op dat o.a. de Vrije Universiteit en de Volksuniversiteit in Haarlem daar wel op staan. Uit de beschrijving van het feitelijke aanbod van deze twee taalaanbieders blijkt vervolgens dat zij geen inburgeringscursussen aanbieden. Kennelijk is het keurmerk aan deze instellingen onterecht verleend. Bij de toekenning van het keurmerk is de procedure als volgt: de instelling vraagt het aan, het wordt zonder slag of stoot verleend, zonder controle vooraf, en in de toekomst (…..) zal via een audit ooit gecontroleerd gaan worden of dit terecht is geweest …..
Dit klopt niet.
zondag 6 januari 2008
moderne bevolkingspolitiek
Moderne bevolkingspolitiek
Op 30 januari 2008 wordt volgens planning de formele beslissing genomen om het toelatingsexamen voor immigranten van buiten de EU moeilijker te maken. Onderzoek heeft aangetoond dat “te weinig” kandidaten zakken. De instroom van nieuwkomers wordt volgens de politiek niet in die mate tegengehouden als verwacht werd.
Het toelatingsexamen ( basisexamen inburgering) bestaat uit twee onderdelen: een taaltoets (Toets Gesproken Nederlands) en een toets over Nederlandse wetenswaardigheden (Toets Kennis over de Nederlandse Samenleving). Voor beide onderdelen moet de kandidaat-immigrant slagen, pas dan kan hij of zij verdergaan in de procedure voor een permanente verblijfsvergunning.
Sinds de invoering van het examen in maart 2006 zakt minder dan tien procent van de deelnemers voor het huidige examen. Om dat percentage zakkers te verhogen, stelt de minister nu voor om de taaltoets (TGN) moeilijker te maken. Kandidaten moeten meer punten scoren voor hetzelfde resultaat. Ze moeten op dezelfde vragen dus betere kennis van het Nederlands kunnen aantonen dan het geval was. De beoordeling van de TGN wordt aangepast. Opmerkelijk is dat wel de beoordeling van de TGN wordt aangepast, maar dat over de KNS niets wordt gezegd.
Het zou erg makkelijk zijn om de normering van de KNS aan te passen. Nu moeten kandidaten 21 van 30 vragen goed beantwoorden. Waarom geen 22 of 23 of 24? Met een simpele rekensom zou je dan met het grootste gemak kunnen bepalen hoeveel procent van de kandidaten je zou laten zakken. Je zou dan “heel precies”(?) kunnen reguleren hoeveel immigranten die zich melden aan de poorten van de ambassades er wel of niet doorgelaten mogen worden. Bij het ophogen van de normering voor de KNS zou per extra goedbeantwoorde vraag het aantal immigranten meetbaar veranderen. Om fraude die na verloop van tijd zou kunnen ontstaan te voorkomen zouden per half jaar, ik noem maar wat, de databank van weetjes over Nederland kunnen worden aangepast. Over de aard en inhoud van de huidige vragen en antwoorden van deze KNS spreek ik hier maar niet. In de huidige databank zitten 100 vragen, maar het moet niet moeilijk zijn om eens per zes maanden nog eens een vergelijkbaar product te realiseren. Politici die denken dat de immigrantenstroom met doordacht beleid kan worden gereguleerd zouden zich heel wat werk kunnen besparen als zij dus de KNS-normering zouden aanpassen. Maar ze lijken niet te willen kiezen voor de makkelijke weg.
Nee, niet de normering van de KNS wordt aangepast. Wel de normering van de TGN. En dat heeft heel wat voeten in de aarde. Voorlopig is er nog geen overeenstemming tussen de wetenschappers en onderzoekers over hoe zij dit varkentje zullen wassen. Wel vreemd is het dat de minister dan maar “for the time being” een noodmaatregel heeft bedacht: reken bijvoorbeeld gewoon wat minder punten voor de eerste goede antwoorden die een kandidaat geeft bij de taaltoets en dan zullen we ook wel “wat” minder geslaagde kandidaten krijgen. Weliswaar riekt dit naar nattevingerwerk, maar ja … nood breekt wet. Er bestaat een “target” van 25%: het zou wenselijk zijn als er 25% van de kandidaten zou zakken.
In de Verantwoording ( een wetenschappelijke onderbouwing van de TGN) meldt het CINOP, dat de TGN heeft ontwikkeld en helpt uitvoeren, dat men vermoedt dat ongeveer 20% van de kandidaat-immigranten zou kunnen zakken voor de TGN. Maar, zo valt verder te lezen, dat percentage zou ook veel lager kunnen uitvallen, omdat mensen zich misschien pas na grondige voorbereiding op het examen, zullen opgeven. Het examen kost geld, een eventuele cursus kost geld, dus ja, inderdaad, een kandidaat zal zich niet onvoorbereid melden bij de ambassade en daarom zou dat percentage lager kunnen uitvallen. Ook zou het percentage veel lager kunnen uitvallen omdat bijvoorbeeld analfabeten of zwakbegaafden sowieso niet zullen deelnemen aan het examen, omdat zij ondanks mogelijk grondige voorbereiding niet de moed zullen hebben om zich te melden bij de ambassade voor een examen. Het CINOP heeft weliswaar beweerd dat de TGN ook door analfabeten gemaakt kan worden, maar die bewering is vanaf het begin in twijfel getrokken door deskundigen. Als deze groep dus niet meer de moeite neemt om deel te nemen aan het examen uit angst voor of onbekendheid met examendoen in het algemeen, zal ook daarom het percentage zakkers voor het huidige toelatingsexamen lager zijn dan oorspronkelijk geraamd door het CINOP. Nog een andere reden waarom het percentage zakkers lager kan zijn dan door het CINOP destijds verwacht, is dat mensen die denken dat zij zouden kunnen zakken, om die reden kiezen voor de België-route.
Het CINOP heeft zich in de Verantwoording erg op de vlakte gehouden over mogelijke immigratie-effecten van de TGN. (Het CINOP schrijft trouwens niet dat men vermoedt dat het percentage hoger dan 20% kou kunnen uitvallen.) Maar men lijkt dus achteraf wel gelijk te hebben gekregen met het vermoeden dat invoering van het examen heeft geleid tot voorbereiding op het toelatingsexamen door de kandidaat-immigranten.
Het CINOP heeft jarenlang onderzoek gedaan voordat de TGN in de huidige vorm tot stand is gekomen. Het CINOP lijkt ook de partij te zijn die dwarsligt bij het veranderen van de huidige normering. Men heeft ooit een Verantwoording geschreven bij de TGN en daarin staat precies beschreven waarom de TGN die tot op heden werd afgenomen, inclusief de huidige normering, betrouwbaar is. Als op gezag van de minister nu aan de goede antwoorden geprutst gaat worden, zo zal de redenering van CINOP zijn, verliezen de Verantwoording en het examen, hun geldigheid.
Het sleutelen aan de normering van de TGN is als het trekken aan een kaart in een kaartenhuis. Er zullen heel wat mensen blij zijn als dat kaartenhuis gaat doen wat het meestal doet: inzakken…
Sleutelen aan de normering van de KNS zou stukken makkelijker zijn.
Je zou natuurlijk ook kunnen voorstellen dat je alle niet-westerse kandidaat-immigranten met blauwe ogen aan de grens zou tegenhouden. Je zou na verloop van tijd kunnen uitrekenen of die maatregel uiteindelijk zou leiden tot het tegenhouden van 25% van de potentiële immigranten.
Het basisexamen inburgering is bedacht om de instroom van sommige groepen immigranten , met name kansarmen, analfabeten, te beperken. Of dat doel op den duur bereikt wordt is de vraag. Of dat wenselijk is ook de vraag. Wie weet welke behoefte de arbeidsmarkt volgend jaar heeft? Met hetzelfde gemak laten we dit hele gedoe met het basisexamen wel weer schieten als we in Nederland denken dat we goedkope gastarbeiders nodig hebben. Moreel en politiek is het laatste verhaal echter niet zo goed te verkopen …
Abonneren op:
Reacties (Atom)