In de brief ( memorie brief van Van der Laan 21-10-2009)
31 791 Wijziging van de Wet inburgering (vrijwillige inburgering, persoonlijk inburgeringsbudget en harmoniseren handhavingstermijnen) staat niet veel nieuws.
PIB's worden mogelijk en er wordt meer haast aanbevolen. (aan de gemeentes).
Dat is een goed punt, want PIB's vergroten de zeggenschap van de inburgeraars.
Maar:
Er blijkt wel uit deze memorie ook dat meer en meer gemeentes ertoe overgegaan zijn om mensen met meer pressie in een bepaalde cursus te jagen. ( blz. 3)
Dat is niet in overeenstemming met de belangen van de inburgeraars, en het strookt ook niet met de mogelijkheid van PIB's.
Hier is sprake van een wringende schoen.
Aan de ene kant moeten gemeentes er bij de intake op toezien ( zie : http://www.handreikinginburgeringgemeenten.nl/template-themas.asp?pageId=1268)
dat inburgeraars een aanbod van de gemeente niet weigeren.
Er is vanaf 1-1-2009 een mogelijkheid geboden aan gemeentes dat zij niet een 'aanbod' doen maar een (voorgekookte) cursus vaststellen ... (...).
Inburgeraars die niet akkoord gaan met deze vaststelling verspelen hun recht op (vergoeding van) een cursus maar zij blijven inburgeringsplichtig. Er bestaan nog geen sancties. Ook op de site van de ib-groep staat: "cursussen zijn niet verplicht". http://www.inburgeren.nl/inburgeraar/cursus/Cursusinstellingen_met_keurmerk.asp
Wat de minister dan eigenlijk bedoelt met de volgende zin:
Als de gemeente inmiddels bij verordening voor het vaststellingsstelsel heeft gekozen kan het (nieuwe) aanbod zelfs verplichtend worden opgelegd. ( memorie, blz. 3)
Ik weet het niet.
De minister is ontevreden over het aantal (hij schat nu hooguit 35.000) inburgeraars in 2009. (Hadden er volgens hem in 2009 - zie zijn breif van brief jan. 2009 - 50.000 moeten worden. Maar de grote gemeenten werken niet echt mee. Het is alsof Van der Laan tegen de grote gemeenten zegt: jullie hebben een instrument om die mensen naar de cursus te krijgen, ( jullie kunnen een cursus opleggen ...)
Maar eerlijk is eerlijk : de gemeenten kunnen wel een cursus opleggen ( vaststellen), maar zij hebben geen sancties.
Als cursisten geen cursus willen volgen, dan hoeven zij niet. Er is geen leerplicht voor volwassenen.
Het wachten is nu op de bezwaren die zullen worden ingediend bij gemeentes van inburgeraars die niet akkoord gaan met de opgelegde cursus.
Zij kunnen namelijk bezwaar aantekenen en de kans is groot dat zij dan het recht aan hun kant hebben.
http://www.handreikinginburgeringgemeenten.nl/template-themas.asp?pageId=1268
De minister en de gemeentes weten dat wel, maar zij gaan er ook van uit dat dergelijke procedures lekker lang gaan duren....
En dit gedoe is niet alleen voor gemeentes irritant, maar vooral ook voor inburgeraars...
Zij moeten namelijk hun bezwaar beargumenteren etc. Ze krijgen irritante brieven van overheden etc.
Stel dat je nieuwkomer bent. Stel dat je niet lang wilt wachten op een goede cursus. Stel dat je dan zelf iets zoekt en vindt. Als je op de gemeente wacht, duurt het meestal sowieso enkele maanden voordat zij een cursus voorgekookt hebben ...
Stel dat je moet betalen voor een dergelijke zelf gevonden cursus. ( Dat lijkt me redelijk, niemand werkt voor niks).
Maar de gemeente heeft nu eenmaal een deal met een andere taalaanbieder en de gemeente doet dan dus jou een dwingende 'vaststelling' bij die aanbieder met wie zij een deal hebben ....
Wat zijn dan de consequenties?
Ik heb geen idee.
Betekent het dat jij als inburgeraar geen recht op vergoeding krijgt?
Het lijkt me wel. Want hoewel dat niet met zoveel woorden staat geschreven, heeft een goed verstaander aan een half woord genoeg ...
Dan moet je dus die 5000-6000 euro die een cursus kost uit eigen zak gaan betalen.
En ondertussen krijg je dan natuurlijk wel van die nare brieven van de gemeente, waarin ze je keer op keer zullen wijzen op je inburgeringsplicht en op je weigering van de door hen vastgestelde cursus ...
Er zijn ongetwijfeld mensen die dat cursusgeld kunnen en willen betalen, maar de meerderheid is toch echt aangewezen op de vergoeding van de staat.
Zo zie je maar, de inburgering zal voorlopig nog niet naar plan gaan verlopen ...
Enkele tips voor de nieuwkomers die bij het loket inburgering van de gemeente komen:
Zeg bij de intake maar dat je al bezig bent met de inburgering.
Vraag er dan ook meteen om een PIB.
Vraag meteen hoeveel budget je krijgt.
Laat je niet afschepen.
Zet geen handtekening onder een vastgestelde cursus!
Je vergooit daarmee je eigen inbreng, je vergooit daarmee je recht op een PIB.
zondag 25 oktober 2009
vrijdag 2 oktober 2009
inburgering buitenland: naar A1
Het kabinet gaat het niveau van de Toets Gesproken Nederlands in het basisexamen inburgering verhogen naar het A1-niveau.
Ook wordt een schriftelijke toets toegevoegd aan het examen.
Dat zijn de twee belangrijkste conclusies uit de brief van VROM:
http://www.vrom.nl/pagina.html?id=9965
II2009054563briefhuwelijksmigratie.doc
Er staat nog geen datum genoemd.
De verhoging van de norm voor de mondelinge vaardigheden (TGN) kan in principe met een druk op de knop doorgevoerd worden. Dus lang hoeft die verandering niet op zich te laten wachten. Wel zal er eerst nog in de Tweede Kamer worden gesproken, maar politiek gezien is er hooguit oppositie in een nog strengere richting te verwachten. Dat kan opleveren dat die invoeringsdatum van de verzwaring van de norm ( van 16 naar 26 punten) zo snel mogelijk zal worden ingevoerd.
Ik begrijp uit de stukken ook, dat de regering er niet over denkt om in het buitenland of in Nederland faciliteiten in het leven te roepen, waardoor importbruiden zich zouden kunnen voorbereiden op de moeilijker taaltoets op niveau A1. De verantwoordelijkheid voor het slagen voor het examen wordt bij de Nederlandse partner gelegd: hij/zij moet zelf maar een cursus zoeken (of niet natuurlijk) voor de buitenlandse partner, en vooral ook zelf die eventuele cursus betalen. Er zullen geen voorzieningen voor komen. Eerdere suggesties als een Goethe-instituut of lessen via de Wereldomroep worden niet meer genoemd. Waarschijnlijk omdat dergelijke voorzieningen alleen maar problemen zullen creëren.
De invoering van een toets op niveau 'A1 onderdeel Schrijven' zal nog het nodige onderzoek vergen. Zo'n toets op dat niveau is eigenlijk niet waarschijnlijk op afzienbare termijn.
Er bestaat nu, na ongeveer 30 jaar NT2-onderwijs, nog geen betrouwbare toets voor schrijven op niveau A1.
Ik neem aan dat op dit moment (ongetwijfeld in het geheim) een dergelijke toets wordt getest, ontwikkeld etc. Die toets zal voorlopig echt nog niet klaar zijn. Zoiets duurt nog vele jaren.
Daarom zal de eerste stap zijn dat de TGN naar A1 gaat, en dat kan dus in theorie heel binnenkort. Daarnaast ( ...) wordt onderzocht welk lesmateriaal gemaakt kan worden om de kandidaten voor te bereiden op de nieuwe norm. Dat betekent dus dat dat materiaal er nog niet is.
De tweede stap, een extra , nieuwe, schriftelijke toets zal zo te lezen niet een schrijftoets zijn op niveau A1, maar op een lager niveau.
Kennelijk is het de bedoeling om analfabeten, maar ook anderen die het Europese schrift niet machtig zijn, definitief uit te bannen. Men 'denkt' nog erg na over die schriftelijke toets: het kan betekenen dat men een testje Europees alfabet krijgt, waarbij het nog maar de vraag is of dan de motoriek van het schrijven wordt getest, of uitsluitend gekeken wordt of mensen de letters op een qwerty-bordje kunnen vinden. (Dat zijn al twee heel verschillende vaardigheden...)
Het zal vermoedelijk een heel klein schriftelijk testje worden. Maar er kleven veel praktische bezwaren ( o.a. geheimhouding!) aan invoering van deze schriftelijke toets. Daarom zal dat langer moeten duren, voordat deze schriftelijke toets kan worden ingevoerd.
De verhoging van de norm voor het taalexamen zal natuurlijk veel meer effect hebben dan het verbod op polygame neven/nichten en/of gedwongen huwelijken van kleine meisjes van 15 jaar...
Ook wordt een schriftelijke toets toegevoegd aan het examen.
Dat zijn de twee belangrijkste conclusies uit de brief van VROM:
http://www.vrom.nl/pagina.html?id=9965
II2009054563briefhuwelijksmigratie.doc
Er staat nog geen datum genoemd.
De verhoging van de norm voor de mondelinge vaardigheden (TGN) kan in principe met een druk op de knop doorgevoerd worden. Dus lang hoeft die verandering niet op zich te laten wachten. Wel zal er eerst nog in de Tweede Kamer worden gesproken, maar politiek gezien is er hooguit oppositie in een nog strengere richting te verwachten. Dat kan opleveren dat die invoeringsdatum van de verzwaring van de norm ( van 16 naar 26 punten) zo snel mogelijk zal worden ingevoerd.
Ik begrijp uit de stukken ook, dat de regering er niet over denkt om in het buitenland of in Nederland faciliteiten in het leven te roepen, waardoor importbruiden zich zouden kunnen voorbereiden op de moeilijker taaltoets op niveau A1. De verantwoordelijkheid voor het slagen voor het examen wordt bij de Nederlandse partner gelegd: hij/zij moet zelf maar een cursus zoeken (of niet natuurlijk) voor de buitenlandse partner, en vooral ook zelf die eventuele cursus betalen. Er zullen geen voorzieningen voor komen. Eerdere suggesties als een Goethe-instituut of lessen via de Wereldomroep worden niet meer genoemd. Waarschijnlijk omdat dergelijke voorzieningen alleen maar problemen zullen creëren.
De invoering van een toets op niveau 'A1 onderdeel Schrijven' zal nog het nodige onderzoek vergen. Zo'n toets op dat niveau is eigenlijk niet waarschijnlijk op afzienbare termijn.
Er bestaat nu, na ongeveer 30 jaar NT2-onderwijs, nog geen betrouwbare toets voor schrijven op niveau A1.
Ik neem aan dat op dit moment (ongetwijfeld in het geheim) een dergelijke toets wordt getest, ontwikkeld etc. Die toets zal voorlopig echt nog niet klaar zijn. Zoiets duurt nog vele jaren.
Daarom zal de eerste stap zijn dat de TGN naar A1 gaat, en dat kan dus in theorie heel binnenkort. Daarnaast ( ...) wordt onderzocht welk lesmateriaal gemaakt kan worden om de kandidaten voor te bereiden op de nieuwe norm. Dat betekent dus dat dat materiaal er nog niet is.
De tweede stap, een extra , nieuwe, schriftelijke toets zal zo te lezen niet een schrijftoets zijn op niveau A1, maar op een lager niveau.
Kennelijk is het de bedoeling om analfabeten, maar ook anderen die het Europese schrift niet machtig zijn, definitief uit te bannen. Men 'denkt' nog erg na over die schriftelijke toets: het kan betekenen dat men een testje Europees alfabet krijgt, waarbij het nog maar de vraag is of dan de motoriek van het schrijven wordt getest, of uitsluitend gekeken wordt of mensen de letters op een qwerty-bordje kunnen vinden. (Dat zijn al twee heel verschillende vaardigheden...)
Het zal vermoedelijk een heel klein schriftelijk testje worden. Maar er kleven veel praktische bezwaren ( o.a. geheimhouding!) aan invoering van deze schriftelijke toets. Daarom zal dat langer moeten duren, voordat deze schriftelijke toets kan worden ingevoerd.
De verhoging van de norm voor het taalexamen zal natuurlijk veel meer effect hebben dan het verbod op polygame neven/nichten en/of gedwongen huwelijken van kleine meisjes van 15 jaar...
donderdag 1 oktober 2009
inburgering in nederland ...
Landelijk wordt op dit moment ongeveer 500 miljoen per jaar aan de inburgering besteed. Het is zot om te roepen dat er meer geld bij moet als de inburgering niet goed loopt. Het gereserveerde geld wordt namelijk helemaal niet besteed nu. Er wordt wel veel geld over de balk gesmeten vanwege de ambtenarij e.d., maar lang niet al het geld gaat op.
In eerste instantie was het geld voor de inburgeringscursussen grotendeels uitgetrokken voor de oudkomers. Daarvan moesten er 60.000 per jaar naar de schoolbanken. Er werd geschat dat er een half miljoen slecht ingeburgerde oudkomers in Nederland rondlopen met een scholingsbehoefte. Bij 60.000 per jaar doe je er dus 10 jaar over om die achterstand weg te werken. Omdat niet iedereen VERPLICHT kon worden (bijvoorbeeld de mensen met een Nederlands paspoort), moest Verdonk al de eerste groep van 500.000 opsplitsen in twee groepen: de ene helft was dan inburgeringsplichtig, en die kon verplicht worden om het inburgeringsexamen te halen met als uiteindelijke beloning de mogelijke verkrijging van het Nederlandse paspoort, maar de andere helft kon alleen als inburgeringsbehoeftig worden gekwalificeerd. Die konden geen dwingende brief krijgen.
Maar de bedoeling bleef om de hele groep van 500.000 naar de inburgering te krijgen. De eerste groep van inburgeringsplichtigen ( ook 250.000) kon dan in de eerste vier jaar naar de cursus ( vandaar 60.000 per jaar). De tweede groep kon dan later 'aangepakt' worden.
Maar de oudkomers, inburgeringsplichtig, dan wel inburgeringsbehoeftig, bleken niet te (willen) komen en er kwamen nare reportages op tv over lege inburgeringsklassen.
De oudkomers haakten massaal af.
Minister Vogelaar zag dit probleem, hield haar gezicht zo goed mogelijk in de plooi, en zij kondigde aan dat voortaan ook nieuwkomers gratis naar de inburgering mochten. De gemeentes kregen het zo voor elkaar dat ZIJ vervolgens konden bepalen welk aanbod, wat voor soort cursus, er zou worden aangeboden aan deze nieuwkomers...
Het inburgeringsexamen dat speciaal voor oudkomers is ontwikkeld bleef als een glimmende nieuwe automobiel, nagenoeg onbruikbaar en ongebruikt in de garage ...
Nieuwkomers moesten in de oorspronkelijk opzet van de WI deels hun cursus zelf betalen en konden maximaal 3000 € toelage via de IB=groep krijgen.
Men ging er van uit dat er dankzij invoering van het examen buitenland minder instroom zou zijn van 'importbruiden'.
Bij een 'import' van 10.000 bruiden/gezinsherenigers zou dat neerkomen op 30 miljoen aan subsidie. Plus nog wat bijkomende kosten voor de administratie van de ib-groep.
Maar de glimmende nieuwe auto werd nu van stal gehaald om de nieuwkomers, vaak veel hoger opgeleid dan de groep oudkomers, mee te onthalen: de nieuwkomers kregen/krijgen van gemeentes die niet erg coöperatief zijn, een plek aangeboden in de inburgeringsklassen. En zij mochten/moesten dan na afloop het inburgeringsexamen doen, een examen dat feitelijk geen waarde heeft, want het is geen diploma waarmee je toegang krijgt tot andere opleidingen.
Met name grote (PvdA-)gemeentes hebben vanaf de dreigende veranderingen onder Verdonk veel tegenwerking geboden bij de totstandkoming en uitvoering van de WI. Waarom? Omdat lokale politici en de bestuurders van grote ROC's twee handen zijn op goedgevulde buiken. (Beetje banaal en ordinair klinkt het wel ...)
Deze coalities van politici en bestuurders hadden er geen enkel belang bij dat de geldstromen van dat moment ( van vóór 2007) in gevaar zouden komen. ROC's hadden een (staats-)monopolie met alle negatieve gevolgen van dien.
In zekere zin hebben zij goed ingezien wat hun belangen waren en volgens hun eigen belangen gehandeld: de ROC's hebben het moeilijker gekregen, er is meer concurrentie gekomen.
Ondertussen lopen de inburgeringscursussen ook nu niet goed. Al was het maar omdat bij de intake van nieuwkomers veel tijd en geld verspild wordt.
Een intakegesprek waarbij het taalniveau en leervermogen van een nieuwkomer wordt bepaald aan de hand van een standaardvragenlijst kost per gesprek 500 €. Om maar iets te noemen. Dat geld zou beter besteed kunnen worden aan echt onderwijs, want zo nuttig is dat intakegesprek niet.
Gerekend vanaf het moment dat een 'importbruid' in Nederland arriveert tot het moment dat hij/zij in een inburgeringsles beland, verstrijken meestal maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaanden. Dat is ontoelaatbaar, want het is verspilde tijd en de nieuwkomers moeten zich al die tijd verplicht vervelen. En waarom? Omdat de gemeentes graag betuttelen.
Toen ik dit voorjaar belde met de gemeente Haarlem en vroeg of ik langs kon komen bij het loket inburgering mocht ik een datum kiezen die tien weken vooruit lag! Als ik dus zou hebben gebeld vanwege mijn nieuw gearriveerde importbruid, dan had ik haar vervolgens hebben moeten uitleggen dat zij de eerste tien weken helemaal niets kon doen ...
Verer krijgen nieuwkomers bij het loket inburgering en op scholen documenten te ondertekenen die zij ( en meestal ook hun Nedewrlandse partners) niet kunnen lezen en begrijpen. Dat zijn ingewikkelde overeenkomsten, waarmee zij hun recht op inburgering verkwanselen, zonder dat zij het weten.
Gemeentes beschikken over grote hoeveelheden geld. Dat vinden ze fijn, en ze zouden de inburgeraars er best wat dankbaarder voor kunnen zijn.
NIeuwkomers zijn er het meest bij gebaat als de gemeentes hun regie beperken. PIB's kunnen daarbij helpen, maar het is mij al lang duidelijk dat ook bij het verstrekken van de PIB's de gemeentes hun macht niet willen verliezen.
Dat gaat dus opnieuw ten koste van de inburgeraars.
In eerste instantie was het geld voor de inburgeringscursussen grotendeels uitgetrokken voor de oudkomers. Daarvan moesten er 60.000 per jaar naar de schoolbanken. Er werd geschat dat er een half miljoen slecht ingeburgerde oudkomers in Nederland rondlopen met een scholingsbehoefte. Bij 60.000 per jaar doe je er dus 10 jaar over om die achterstand weg te werken. Omdat niet iedereen VERPLICHT kon worden (bijvoorbeeld de mensen met een Nederlands paspoort), moest Verdonk al de eerste groep van 500.000 opsplitsen in twee groepen: de ene helft was dan inburgeringsplichtig, en die kon verplicht worden om het inburgeringsexamen te halen met als uiteindelijke beloning de mogelijke verkrijging van het Nederlandse paspoort, maar de andere helft kon alleen als inburgeringsbehoeftig worden gekwalificeerd. Die konden geen dwingende brief krijgen.
Maar de bedoeling bleef om de hele groep van 500.000 naar de inburgering te krijgen. De eerste groep van inburgeringsplichtigen ( ook 250.000) kon dan in de eerste vier jaar naar de cursus ( vandaar 60.000 per jaar). De tweede groep kon dan later 'aangepakt' worden.
Maar de oudkomers, inburgeringsplichtig, dan wel inburgeringsbehoeftig, bleken niet te (willen) komen en er kwamen nare reportages op tv over lege inburgeringsklassen.
De oudkomers haakten massaal af.
Minister Vogelaar zag dit probleem, hield haar gezicht zo goed mogelijk in de plooi, en zij kondigde aan dat voortaan ook nieuwkomers gratis naar de inburgering mochten. De gemeentes kregen het zo voor elkaar dat ZIJ vervolgens konden bepalen welk aanbod, wat voor soort cursus, er zou worden aangeboden aan deze nieuwkomers...
Het inburgeringsexamen dat speciaal voor oudkomers is ontwikkeld bleef als een glimmende nieuwe automobiel, nagenoeg onbruikbaar en ongebruikt in de garage ...
Nieuwkomers moesten in de oorspronkelijk opzet van de WI deels hun cursus zelf betalen en konden maximaal 3000 € toelage via de IB=groep krijgen.
Men ging er van uit dat er dankzij invoering van het examen buitenland minder instroom zou zijn van 'importbruiden'.
Bij een 'import' van 10.000 bruiden/gezinsherenigers zou dat neerkomen op 30 miljoen aan subsidie. Plus nog wat bijkomende kosten voor de administratie van de ib-groep.
Maar de glimmende nieuwe auto werd nu van stal gehaald om de nieuwkomers, vaak veel hoger opgeleid dan de groep oudkomers, mee te onthalen: de nieuwkomers kregen/krijgen van gemeentes die niet erg coöperatief zijn, een plek aangeboden in de inburgeringsklassen. En zij mochten/moesten dan na afloop het inburgeringsexamen doen, een examen dat feitelijk geen waarde heeft, want het is geen diploma waarmee je toegang krijgt tot andere opleidingen.
Met name grote (PvdA-)gemeentes hebben vanaf de dreigende veranderingen onder Verdonk veel tegenwerking geboden bij de totstandkoming en uitvoering van de WI. Waarom? Omdat lokale politici en de bestuurders van grote ROC's twee handen zijn op goedgevulde buiken. (Beetje banaal en ordinair klinkt het wel ...)
Deze coalities van politici en bestuurders hadden er geen enkel belang bij dat de geldstromen van dat moment ( van vóór 2007) in gevaar zouden komen. ROC's hadden een (staats-)monopolie met alle negatieve gevolgen van dien.
In zekere zin hebben zij goed ingezien wat hun belangen waren en volgens hun eigen belangen gehandeld: de ROC's hebben het moeilijker gekregen, er is meer concurrentie gekomen.
Ondertussen lopen de inburgeringscursussen ook nu niet goed. Al was het maar omdat bij de intake van nieuwkomers veel tijd en geld verspild wordt.
Een intakegesprek waarbij het taalniveau en leervermogen van een nieuwkomer wordt bepaald aan de hand van een standaardvragenlijst kost per gesprek 500 €. Om maar iets te noemen. Dat geld zou beter besteed kunnen worden aan echt onderwijs, want zo nuttig is dat intakegesprek niet.
Gerekend vanaf het moment dat een 'importbruid' in Nederland arriveert tot het moment dat hij/zij in een inburgeringsles beland, verstrijken meestal maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaanden. Dat is ontoelaatbaar, want het is verspilde tijd en de nieuwkomers moeten zich al die tijd verplicht vervelen. En waarom? Omdat de gemeentes graag betuttelen.
Toen ik dit voorjaar belde met de gemeente Haarlem en vroeg of ik langs kon komen bij het loket inburgering mocht ik een datum kiezen die tien weken vooruit lag! Als ik dus zou hebben gebeld vanwege mijn nieuw gearriveerde importbruid, dan had ik haar vervolgens hebben moeten uitleggen dat zij de eerste tien weken helemaal niets kon doen ...
Verer krijgen nieuwkomers bij het loket inburgering en op scholen documenten te ondertekenen die zij ( en meestal ook hun Nedewrlandse partners) niet kunnen lezen en begrijpen. Dat zijn ingewikkelde overeenkomsten, waarmee zij hun recht op inburgering verkwanselen, zonder dat zij het weten.
Gemeentes beschikken over grote hoeveelheden geld. Dat vinden ze fijn, en ze zouden de inburgeraars er best wat dankbaarder voor kunnen zijn.
NIeuwkomers zijn er het meest bij gebaat als de gemeentes hun regie beperken. PIB's kunnen daarbij helpen, maar het is mij al lang duidelijk dat ook bij het verstrekken van de PIB's de gemeentes hun macht niet willen verliezen.
Dat gaat dus opnieuw ten koste van de inburgeraars.
dinsdag 7 juli 2009
Basisexamen Inburgering : slaaggrens is onderweg naar A1
Basisexamen Inburgering : slaaggrens is onderweg naar A1
Onderzoek Triarii BV, naar aanleiding mogelijke verhoging.
TRIARII BV – MAURITSKADE 33 – 2514 HD DEN HAAG – TELEFOON 070 3283574 – FAX 070 3284301 – INFO@TRIARII.NL
In dit onderzoek zijn enkele scenario’s beoordeeld.
Die scenario’s hebben betrekking op mogelijke niveaus voor het inburgeringsexamen zoals dat op de ambassades wordt afgenomen sinds maart 2006.
SCENARIO 1
(TGN = Toets Gesproken Nederlands, slaaggrens bij 16 punten op een schaal van 10-80)
Alles blijft bij het oude. Het niveau blijft A1-min. Hiermee is niemand meer gelukkig lijkt het: het onderzoek signaleert zelfs de mogelijkheid dat dit niveau moeilijk meetbaar blijft. Dat is een zure conclusie na 3,5 bestaan van het examen. Het komt erop neer dat er vanaf de invoering is gewerkt met een examen en een daaraan gekoppelde exameneis die onduidelijk en onmeetbaar is. Voer voor wetenschappers lijkt me zo. Er is binnen dit niveau A1-min een tussentijdse versleuteling geweest, maar niemand weet wat er gebeurd is. Het zou moeilijker zijn gemaakt ( per 15 maart 2008) om aan de exameneis te voldoen, maar de manier waarop dat gedaan is, is geheim. Al met al genoeg redenen om deze weg te verlaten.
SCENARIO 2
(TGN = Toets Gesproken Nederlands, slaaggrens bij 26 punten op een schaal van 10-80)
Je verhoogt de norm naar A1. Dat niveau is beter meetbaar. Volgens de onderzoekers heeft dat als grootste voordeel dat met één druk op de knop de slaaggrens bij de Toets Gesproken Nederlands kan worden verhoogd van 16 punten naar 26 punten. Het kan van de ene op de andere dag gebeuren. Volgens de onderzoekers zal het gevolg zijn dat er in het buitenland overal schooltjes zullen ontstaan die Nederlandse taal gaan onderwijzen. Die scholen zijn er nu al gekomen, maar verwacht wordt dat dit snel zal toenemen. Dit scenario is volgens de onderzoekers realiseerbaar en kostenefficiënt.
DEEL SCENARIO’S
Er zijn ook nog deelscenario’s onderzocht: zo heeft men zich het hoofd gebroken of je ook schriftelijke ( lezen/schrijven) toetsen kunt afnemen op de ambassades. En ja, het kan allemaal, maar er zijn veel nadelen: het gaat lang duren voordat er goed toetsmateriaal is, de ambassades moeten verbouwd worden omdat lees- en schrijftoetsen aanzienlijk meer tijd vergen: kandidaten moeten dan al gauw een paar uur op een ambassade doorbrengen. Er moet misschien ook materiaal gemaakt worden. Er kunnen juridische complicaties optreden in verband met internationale rechtsregels: vrijheid van personenvervoer, recht op gezinsvorming etc. En de kosten van een dergelijke ophoging van de norm zouden enorm uit de hand kunnen lopen. Zeker als de Nederlandse overheid gedwongen zou worden om overal voorzieningen te treffen.
AANBEVELINGEN
• Er wordt aanbevolen om mogelijkheden te onderzoeken of de Wereldomroep lesmateriaal kan verspreiden over de hele wereld.
• De Nederlandse overheid moet een keurmerk ontwikkelen voor de internationale taalschooltjes om wildgroei tegen te gaan. De Taalunie zou hiervoor de infrastructuur kunnen uitdenken.
Eén scenario is niet onderzocht: afschaffen van dit examen!
Succes!
Evaluatie Wet inburgering in het buitenland
kamerstuk | publicatiedatum: 3 juli 2009
Brief Evaluatie Wet inburgering in het buitenland, Bijlage 1 Rapport begeleidingscommissie, Bijlage 2 Eindrapport WIB Regioplan, Bijlage 3 Eindrapport WIB UniversiteitLeiden, Bijlage 4 Eindrapport WIB EY, Bijlage 5a Vrom voorwaarden A1 Deel I, Bijlage 5b Vrom voorwaarden A1 deel II
Onderzoek Triarii BV, naar aanleiding mogelijke verhoging.
TRIARII BV – MAURITSKADE 33 – 2514 HD DEN HAAG – TELEFOON 070 3283574 – FAX 070 3284301 – INFO@TRIARII.NL
In dit onderzoek zijn enkele scenario’s beoordeeld.
Die scenario’s hebben betrekking op mogelijke niveaus voor het inburgeringsexamen zoals dat op de ambassades wordt afgenomen sinds maart 2006.
SCENARIO 1
(TGN = Toets Gesproken Nederlands, slaaggrens bij 16 punten op een schaal van 10-80)
Alles blijft bij het oude. Het niveau blijft A1-min. Hiermee is niemand meer gelukkig lijkt het: het onderzoek signaleert zelfs de mogelijkheid dat dit niveau moeilijk meetbaar blijft. Dat is een zure conclusie na 3,5 bestaan van het examen. Het komt erop neer dat er vanaf de invoering is gewerkt met een examen en een daaraan gekoppelde exameneis die onduidelijk en onmeetbaar is. Voer voor wetenschappers lijkt me zo. Er is binnen dit niveau A1-min een tussentijdse versleuteling geweest, maar niemand weet wat er gebeurd is. Het zou moeilijker zijn gemaakt ( per 15 maart 2008) om aan de exameneis te voldoen, maar de manier waarop dat gedaan is, is geheim. Al met al genoeg redenen om deze weg te verlaten.
SCENARIO 2
(TGN = Toets Gesproken Nederlands, slaaggrens bij 26 punten op een schaal van 10-80)
Je verhoogt de norm naar A1. Dat niveau is beter meetbaar. Volgens de onderzoekers heeft dat als grootste voordeel dat met één druk op de knop de slaaggrens bij de Toets Gesproken Nederlands kan worden verhoogd van 16 punten naar 26 punten. Het kan van de ene op de andere dag gebeuren. Volgens de onderzoekers zal het gevolg zijn dat er in het buitenland overal schooltjes zullen ontstaan die Nederlandse taal gaan onderwijzen. Die scholen zijn er nu al gekomen, maar verwacht wordt dat dit snel zal toenemen. Dit scenario is volgens de onderzoekers realiseerbaar en kostenefficiënt.
DEEL SCENARIO’S
Er zijn ook nog deelscenario’s onderzocht: zo heeft men zich het hoofd gebroken of je ook schriftelijke ( lezen/schrijven) toetsen kunt afnemen op de ambassades. En ja, het kan allemaal, maar er zijn veel nadelen: het gaat lang duren voordat er goed toetsmateriaal is, de ambassades moeten verbouwd worden omdat lees- en schrijftoetsen aanzienlijk meer tijd vergen: kandidaten moeten dan al gauw een paar uur op een ambassade doorbrengen. Er moet misschien ook materiaal gemaakt worden. Er kunnen juridische complicaties optreden in verband met internationale rechtsregels: vrijheid van personenvervoer, recht op gezinsvorming etc. En de kosten van een dergelijke ophoging van de norm zouden enorm uit de hand kunnen lopen. Zeker als de Nederlandse overheid gedwongen zou worden om overal voorzieningen te treffen.
AANBEVELINGEN
• Er wordt aanbevolen om mogelijkheden te onderzoeken of de Wereldomroep lesmateriaal kan verspreiden over de hele wereld.
• De Nederlandse overheid moet een keurmerk ontwikkelen voor de internationale taalschooltjes om wildgroei tegen te gaan. De Taalunie zou hiervoor de infrastructuur kunnen uitdenken.
Eén scenario is niet onderzocht: afschaffen van dit examen!
Succes!
Evaluatie Wet inburgering in het buitenland
kamerstuk | publicatiedatum: 3 juli 2009
Brief Evaluatie Wet inburgering in het buitenland, Bijlage 1 Rapport begeleidingscommissie, Bijlage 2 Eindrapport WIB Regioplan, Bijlage 3 Eindrapport WIB UniversiteitLeiden, Bijlage 4 Eindrapport WIB EY, Bijlage 5a Vrom voorwaarden A1 Deel I, Bijlage 5b Vrom voorwaarden A1 deel II
vrijdag 27 maart 2009
Mohamed
Mohamed is analfabeet (geweest). Hij woont nu een jaar of acht in Nederland. Hij kwam als vluchtend kindsoldaat uit West-Afrika. Op de Nederlandse school kon hij niet goed uit de voeten. Er kwam daar helaas niets terecht van zijn alfabetisering. De docenten wisen geen raad met hem. Ze gaven hem een boek, en een schrift, maar dat leidde vanaf dag 1 tot frustratie en mislukking. Hij kan nu toch langzaam lezen en een beetje schrijven: naam, adres, losse woorden. Hij wil graag leren. Hij heeft het geluk gehad dat vrijwilligers hem (nadat hij met veel gespijbel zijn Nederlandse schoolplicht had vervuld) hebben leren lezen en schrijven tot dit basis niveau. Hij is volgens de wet oudkomer.
Deze Mohamed kan en wil een Nederlands paspoort halen.
Mohamed gaat nu, sinds september 2008, naar school, omdat hij als oudkomer is opgeroepen voor een inburgeringscursus. Mohamed kreeg een aanbod van de gemeente. Maar omdat hij liever zelf een instituut uitzocht, heeft hij voor een school gekozen, waarmee de gemeente geen overeenkomst heeft gesloten. Dat betekent kortweg dat de inburgeringscursus van Mohamed niet voor 100% wordt gesubsidieerd, maar voor 70%. Hij betaalt 30% van de cursus uit eigen zak (naar schatting 1500-2000 euro). De IB-groep vergoedt 70% van de cursus. Als Mohamed slaagt voor zijn inburgeringsexamen heeft Mohamed recht op die vergoeding. Dat houdt in dat hij op een laag niveau examen kan/mag doen. Voor lezen en schrijven ligt niveau op niveau A1, voor spreken en luisteren op het daarop volgende niveau A2. De school heeft mondeling te kennen gegeven, dat men wil proberen Mohamed te laten slagen op niveau A2 voor alle onderdelen. Maar de school heeft natuurlijk geen invloed op de beoordeling bij het afnemen van de toetsen.
Mohamed is hopelijk in de zomer van 2009 klaar om examen te doen. Het is niet denkbeeldig dat Mohamed dan zal slagen op niveau A1 wat betreft lezen en schrijven.
Helaas: Mohameds niveau is nu wel voldoende om te slagen voor het inburgeringsexamen, en om de 70% subsidie te krijgen maar zijn niveau A1/A2 is te laag om een Nederlands paspoort te kunnen aanvragen.
Uiteindelijk zal Mohamed voor zijn inburgeringscursus slagen en daarmee is de subsidiëring vanwege de inburgeringscursus opgesoepeerd.
Als Mohamed na het vervullen van zijn inburgeringsplicht ook nog verder moet leren omdat hij een Nederlands paspoort wil hebben/krijgen ... dan zal hij twee problemen hebben:
1. hij moet alsnog ook op de onderdelen lezen en schrijven A2-niveau behalen. Er bestaan echter geen losse toetsen/examens op dit niveau. Misschien dat dat in de toekomst mogelijk wordt gemaakt, maar op dit moment is hier geen goede oplossing voor. Hij zal nog eens de lees- en schrijf-delen van het inburgeringsexamen moeten doen, inclusief het opnieuw aanleggen van een portfolio en het elektronisch praktijkexamen. Hij krijgt vrijstellingen voor onderdelen die al wel op het 'naturalisatie'-niveau zijn gehaald.
2. hij zal merken dat de subsidiëring zal ophouden. De IB-groep vergoedt wel een cursus ten behoeve van het behalen van het inburgeringsexamen, maar geen cursus ten behoeve van naturalisatie.
De verantwoordelijkheid voor het halen van het Nederlands paspoort ligt dus bij Mohamed. Helaas bestaat er geen geschikt examen voor hem, hij zal hetzelfde examen (deels) moeten overdoen... en zijn geld is ook opgebruikt... dus zal hij een eventuele vervolgcursus uit eigen zak moeten betalen...
Volgend jaar kan ik je meer vertellen over deze Mohamed.... Mocht hij toch tijdens de cursus, en bij de eerste keer dat hij examen doet, slagen met op alle onderdelen niveau A2, dan kan hij toch zijn paspoort aanvragen ...
Deze Mohamed kan en wil een Nederlands paspoort halen.
Mohamed gaat nu, sinds september 2008, naar school, omdat hij als oudkomer is opgeroepen voor een inburgeringscursus. Mohamed kreeg een aanbod van de gemeente. Maar omdat hij liever zelf een instituut uitzocht, heeft hij voor een school gekozen, waarmee de gemeente geen overeenkomst heeft gesloten. Dat betekent kortweg dat de inburgeringscursus van Mohamed niet voor 100% wordt gesubsidieerd, maar voor 70%. Hij betaalt 30% van de cursus uit eigen zak (naar schatting 1500-2000 euro). De IB-groep vergoedt 70% van de cursus. Als Mohamed slaagt voor zijn inburgeringsexamen heeft Mohamed recht op die vergoeding. Dat houdt in dat hij op een laag niveau examen kan/mag doen. Voor lezen en schrijven ligt niveau op niveau A1, voor spreken en luisteren op het daarop volgende niveau A2. De school heeft mondeling te kennen gegeven, dat men wil proberen Mohamed te laten slagen op niveau A2 voor alle onderdelen. Maar de school heeft natuurlijk geen invloed op de beoordeling bij het afnemen van de toetsen.
Mohamed is hopelijk in de zomer van 2009 klaar om examen te doen. Het is niet denkbeeldig dat Mohamed dan zal slagen op niveau A1 wat betreft lezen en schrijven.
Helaas: Mohameds niveau is nu wel voldoende om te slagen voor het inburgeringsexamen, en om de 70% subsidie te krijgen maar zijn niveau A1/A2 is te laag om een Nederlands paspoort te kunnen aanvragen.
Uiteindelijk zal Mohamed voor zijn inburgeringscursus slagen en daarmee is de subsidiëring vanwege de inburgeringscursus opgesoepeerd.
Als Mohamed na het vervullen van zijn inburgeringsplicht ook nog verder moet leren omdat hij een Nederlands paspoort wil hebben/krijgen ... dan zal hij twee problemen hebben:
1. hij moet alsnog ook op de onderdelen lezen en schrijven A2-niveau behalen. Er bestaan echter geen losse toetsen/examens op dit niveau. Misschien dat dat in de toekomst mogelijk wordt gemaakt, maar op dit moment is hier geen goede oplossing voor. Hij zal nog eens de lees- en schrijf-delen van het inburgeringsexamen moeten doen, inclusief het opnieuw aanleggen van een portfolio en het elektronisch praktijkexamen. Hij krijgt vrijstellingen voor onderdelen die al wel op het 'naturalisatie'-niveau zijn gehaald.
2. hij zal merken dat de subsidiëring zal ophouden. De IB-groep vergoedt wel een cursus ten behoeve van het behalen van het inburgeringsexamen, maar geen cursus ten behoeve van naturalisatie.
De verantwoordelijkheid voor het halen van het Nederlands paspoort ligt dus bij Mohamed. Helaas bestaat er geen geschikt examen voor hem, hij zal hetzelfde examen (deels) moeten overdoen... en zijn geld is ook opgebruikt... dus zal hij een eventuele vervolgcursus uit eigen zak moeten betalen...
Volgend jaar kan ik je meer vertellen over deze Mohamed.... Mocht hij toch tijdens de cursus, en bij de eerste keer dat hij examen doet, slagen met op alle onderdelen niveau A2, dan kan hij toch zijn paspoort aanvragen ...
Rose
Rose is 27 jaar en komt uit Nigeria. Zij is onlangs bij haar nieuwe Nederlandse partner komen wonen. Ze deed in het voorjaar van 2008 het basisexamen inburgering op de ambassade. Ze haalde op de Toets Gesproken Nederlands 43 punten. Vertaald naar de normering volgens de gangbare beoordelingen zou dat neerkomen op niveau A2. Let wel, de TGN is een toets waar alleen gesproken taal wordt getoetst. Schriftelijke vaardigheden worden niet beoordeeld. En de zwakheden van Rose liggen eerder op het terrein van gesproken taal (uitspraak), zoals bij veel West-Afrikanen het geval is. Zij heeft een voorliefde voor grammatica-oefeningen en een voorkeur voor en zij is beter in de schriftelijke taalvaardigheid, lezen en schrijven. Dus de score van 43 punten is eigenlijk behoorlijk hoog geweest.
Rose kwam in de nazomer van 2008 naar Nederland. Het duurde uiteindelijk van oktober 2008 tot januari 2009 tot Rose bij het ROC in Zeist terecht kwam. Lekker dichtbij haar huis. Zij was inburgeringsplichtig. De gemeente wist naar welke school Rose moest gaan. Rose tekende een contract.
De lessen bleken na twee weken niet geschikt voor Rose.
Zij kwam in de klas tussen oudkomers die met elkaar vooral in hun eigen taal spraken, of anders in slecht Nederlands kwekten en de sfeer bepaalden.
Zij moest de taal leren uit het te moeilijke boek Kom Verder, een boek dat bedoeld is als hulpmiddel bij het verwerven van Kennis van de Nederlandse Samenleving. Het is een leesboek, en geen boek dat helpt bij het leren van de taal. Dat staat ook in het boek zelf. Voor het leren van de taal bestaan tal van methodes.
Zij moet zich nu op het ROC voorbereiden op het inburgeringsexamen. Rose is een jonge intelligente vrouw die gezien haar vooropleiding en haar instelling de taal wil en moet leren. Zij wil en kan in Nederland op middelbaar beroepsniveau of hoger niveau werk vinden. Het inburgeringsexamen heeft niveau A2 en dat niveau is voor haar laag: zij kan dat niveau met een beetje taalonderwijs gemakkelijk halen. (Bij het examen op de ambassade heeft zij met haar score aangetoond dat het waarschijnlijk is dat zij op een hoger niveau kan eindigen).
Het inburgeringsexamen vraagt van een cursist het verzamelen van tal van tijdrovende "bewijzen" waaruit blijkt dat men de Nederlandse taal gebruikt (heeft). Dit verzamelen van bewijzen is met name bedacht voor laagopgeleiden en voor oudkomers: het zou een stimulans voor hen zijn om de deur uit te gaan... Voor Rose is het verzamelen van dergelijke taalbewijzen louter tijdverlies en meestal ook gênant.
Rose krijgt nu geen taalonderwijs, geen grammatica, ze heeft geen boeken gekregen om de taal te leren.
Rose heeft op school geklaagd. Haar is vervolgens verteld dat het verplicht is dat zij eerst het inburgeringsexamen gaat halen, en dat zij daarna eventueel nog verder kan studeren voor het Staatsexamen NT2. Dit verhaal is onjuist. Laten we er maar van uit gaan dat men op school niet goed op de hoogte is, want in het andere geval zou er gelogen zijn... Het halen van het inburgeringsexamen is niet verplicht.
De gemeente krijgt een vergoeding van het rijk voor iedereen die zij laat inburgeren. De gemeente en de school zetten gezamenlijk Rose op een cursus die een laag niveau heeft. Het halen van het examen op dat lage niveau is wettelijk voldoende: Rose zal dan hebben voldaan aan de inburgeringsverplichting. Ongetwijfeld denken gemeente en school aan één ding: dat geld voor die inburgering vangen we, want Rose gaat dat examen wel halen. Inderdaad: het niveau is zo laag dat het halen van het examen geen probleem zal zijn: met een minimale inzet van school en gemeente wordt het maximale geldbedrag dat voor de inburgering van Rose beschikbaar is, binnen gesleept.
Het is zeer de vraag of Rose na het halen van het inburgeringsexamen nog geld zal krijgen van de gemeente om een echte taalcursus te volgen.
Zij zal uiteindelijk voor die latere taalcursus 100% zelf moeten betalen. En dan heeft ze een jaar verknoeid. Ze heeft zinloze dingen geleerd. Zinvolle dingen heeft ze niet mogen leren op school.
Er zou een alternatief zijn (geweest): Rose had door gemeente en school op een echte taalcursus moeten worden geplaatst. Zij had dan bij mensen in de klas gezeten die beter bij haar passen. Zij had boeken gekregen om de taal te leren. In dat geval hadden de school en de gemeente zichzelf en Rose meer uitdaging kunnen bieden. Maar de school en de gemeente hebben niet gekozen voor uitdaging, zij hebben gekozen voor de makkelijkste weg... En die makkelijkste weg is zeker niet de beste weg voor de cursist.
Rose kwam in de nazomer van 2008 naar Nederland. Het duurde uiteindelijk van oktober 2008 tot januari 2009 tot Rose bij het ROC in Zeist terecht kwam. Lekker dichtbij haar huis. Zij was inburgeringsplichtig. De gemeente wist naar welke school Rose moest gaan. Rose tekende een contract.
De lessen bleken na twee weken niet geschikt voor Rose.
Zij kwam in de klas tussen oudkomers die met elkaar vooral in hun eigen taal spraken, of anders in slecht Nederlands kwekten en de sfeer bepaalden.
Zij moest de taal leren uit het te moeilijke boek Kom Verder, een boek dat bedoeld is als hulpmiddel bij het verwerven van Kennis van de Nederlandse Samenleving. Het is een leesboek, en geen boek dat helpt bij het leren van de taal. Dat staat ook in het boek zelf. Voor het leren van de taal bestaan tal van methodes.
Zij moet zich nu op het ROC voorbereiden op het inburgeringsexamen. Rose is een jonge intelligente vrouw die gezien haar vooropleiding en haar instelling de taal wil en moet leren. Zij wil en kan in Nederland op middelbaar beroepsniveau of hoger niveau werk vinden. Het inburgeringsexamen heeft niveau A2 en dat niveau is voor haar laag: zij kan dat niveau met een beetje taalonderwijs gemakkelijk halen. (Bij het examen op de ambassade heeft zij met haar score aangetoond dat het waarschijnlijk is dat zij op een hoger niveau kan eindigen).
Het inburgeringsexamen vraagt van een cursist het verzamelen van tal van tijdrovende "bewijzen" waaruit blijkt dat men de Nederlandse taal gebruikt (heeft). Dit verzamelen van bewijzen is met name bedacht voor laagopgeleiden en voor oudkomers: het zou een stimulans voor hen zijn om de deur uit te gaan... Voor Rose is het verzamelen van dergelijke taalbewijzen louter tijdverlies en meestal ook gênant.
Rose krijgt nu geen taalonderwijs, geen grammatica, ze heeft geen boeken gekregen om de taal te leren.
Rose heeft op school geklaagd. Haar is vervolgens verteld dat het verplicht is dat zij eerst het inburgeringsexamen gaat halen, en dat zij daarna eventueel nog verder kan studeren voor het Staatsexamen NT2. Dit verhaal is onjuist. Laten we er maar van uit gaan dat men op school niet goed op de hoogte is, want in het andere geval zou er gelogen zijn... Het halen van het inburgeringsexamen is niet verplicht.
De gemeente krijgt een vergoeding van het rijk voor iedereen die zij laat inburgeren. De gemeente en de school zetten gezamenlijk Rose op een cursus die een laag niveau heeft. Het halen van het examen op dat lage niveau is wettelijk voldoende: Rose zal dan hebben voldaan aan de inburgeringsverplichting. Ongetwijfeld denken gemeente en school aan één ding: dat geld voor die inburgering vangen we, want Rose gaat dat examen wel halen. Inderdaad: het niveau is zo laag dat het halen van het examen geen probleem zal zijn: met een minimale inzet van school en gemeente wordt het maximale geldbedrag dat voor de inburgering van Rose beschikbaar is, binnen gesleept.
Het is zeer de vraag of Rose na het halen van het inburgeringsexamen nog geld zal krijgen van de gemeente om een echte taalcursus te volgen.
Zij zal uiteindelijk voor die latere taalcursus 100% zelf moeten betalen. En dan heeft ze een jaar verknoeid. Ze heeft zinloze dingen geleerd. Zinvolle dingen heeft ze niet mogen leren op school.
Er zou een alternatief zijn (geweest): Rose had door gemeente en school op een echte taalcursus moeten worden geplaatst. Zij had dan bij mensen in de klas gezeten die beter bij haar passen. Zij had boeken gekregen om de taal te leren. In dat geval hadden de school en de gemeente zichzelf en Rose meer uitdaging kunnen bieden. Maar de school en de gemeente hebben niet gekozen voor uitdaging, zij hebben gekozen voor de makkelijkste weg... En die makkelijkste weg is zeker niet de beste weg voor de cursist.
Lulu
Lulu (25 jaar) komt uit Syrië. Daar was ze juf. Ze heeft op eigen kracht in Damascus het basisexamen inburgering gedaan en gehaald. Ze is nu twee jaar in Nederland. Ze is getrouwd met een hoogopgeleide Libanees. Ze heeft inmiddels een klein kind. In Nederland is zij door de gemeente Haarlem geplaatst op een inburgeringscursus.
Ze heeft enkele lessen gevolgd, maar wilde vooral de taal leren. Daarvoor was tijdens de inburgeringscursus niet voldoende gelegenheid.
Voor haar is het een geluk dat het inburgerings-instituut (met Keurmerk Inburgering) waar zij naar toe ging failliet ging. Zodoende kwam zij "op straat" te staan zonder cursus. Er was niet 1-2-3 een oplossing van de kant van de gemeente, geen andere cursus.
Enkele maanden later kwam ze bij mij.
Zij bleek goed te praten en te kunnen lezen. Ze begreep/begrijpt nagenoeg alles. Ze praat erg veel Nederlands met haar schoonfamilie. Daar is de voertaal Nederlands. Haar schrijfvaardigheid is nog onvoldoende, omdat daar nauwelijks aandacht aan besteed is.
Na overleg bereid ik haar nu sinds twee maanden voor op het Staatsexamen NT2, prgramma II. Ze gaat in juni het examen doen. Ze zal slagen. Na de zomer wil ze de PABO gaan doen, meldde ze deze week.
Ze heeft enkele lessen gevolgd, maar wilde vooral de taal leren. Daarvoor was tijdens de inburgeringscursus niet voldoende gelegenheid.
Voor haar is het een geluk dat het inburgerings-instituut (met Keurmerk Inburgering) waar zij naar toe ging failliet ging. Zodoende kwam zij "op straat" te staan zonder cursus. Er was niet 1-2-3 een oplossing van de kant van de gemeente, geen andere cursus.
Enkele maanden later kwam ze bij mij.
Zij bleek goed te praten en te kunnen lezen. Ze begreep/begrijpt nagenoeg alles. Ze praat erg veel Nederlands met haar schoonfamilie. Daar is de voertaal Nederlands. Haar schrijfvaardigheid is nog onvoldoende, omdat daar nauwelijks aandacht aan besteed is.
Na overleg bereid ik haar nu sinds twee maanden voor op het Staatsexamen NT2, prgramma II. Ze gaat in juni het examen doen. Ze zal slagen. Na de zomer wil ze de PABO gaan doen, meldde ze deze week.
donderdag 22 januari 2009
foute inburgeringscursus
Foute inburgeringscursus!
Pas op!
Steeds vaker komen inburgeraars terecht bij verkeerde cursussen. Vaak komen zij terecht op een cursus die onder hun niveau ligt, in een groep waar zij zich kapot ergeren. Tijdens die cursus of op zijn laatst na afloop ontdekken zij dat de cursus niet dat oplevert, waarvoor zij naar school zijn gegaan: Nederlands leren, beroepsperspectieven verbeteren, een Nederlands paspoort ...
Nieuwkomers
Een nieuwkomer meldt zich bij de gemeente waar hij woont. De gemeente mag hem of haar tegenwoordig een gratis inburgeringscursus aanbieden. De gemeente zegt tegen de welwillende inburgeraar: “Hallo, fijn dat U gaat inburgeren, welkom in Nederland! U moet inburgeren. Kijk, wij hebben dus een cursus voor U, dat is gratis. U mag ook op eigen houtje een cursus uitzoeken, maar dat gaat U een flinke hoop geld kosten, waarschijnlijk € 2000. Bovendien weet u zelf niet zo goed waar U een goede cursus kunt vinden en wij weten dat wel. Als U deze gratis cursus via ons wil, dan moet U hier even tekenen, en dan krijgt U binnenkort een oproep van de school waar U geplaatst wordt…”
Dus tekent men… en dan begint de ellende…
Lees op mijn weblog maar over Mohammed, Rose en Lulu ...
Eerst kan het een tijdje duren voordat de school de inburgeraar feitelijk oproept. Omdat klassen niet snel vol raken duurt het vaak lang voordat de eerste schooldag komt. Ook die tijd gaat verloren …
Nieuwkomers & oudkomers: samen naar school!
Nieuwkomers en oudkomers worden naar een cursus gestuurd door een gemeentelijke instantie. De mensen die werken bij die gemeentelijke instantie weten soms, maar meestal niet welk onderwijs, welke boeken, welke leermiddelen passen bij de mensen die zich aan hun loket melden. Die beslissing laten zij over aan mensen die werken op de cursusinstellingen, dat wil zeggen aan mensen van wie je mag verwachten dat zij er verstand van hebben. Ook hebben gemeenteambtenaren geen zicht op en in ieder geval geen oren naar de persoonlijke belangen van kandidaat/inburgeraars die zich bij hen vervoegen. Daar, aan het loket, wordt een vragenlijst afgewerkt en via een “menu” wordt bepaald of een persoon inburgeringsplichtig is of niet.
Het inburgeringsexamen heeft een erg laag niveau. Het gaat hier om een niveau waarop mensen niet in staat zullen zijn zich zelfstandig te redden in Nederland. Het gevraagde taalniveau is daarvoor te laag. Het niveau A2 is onvoldoende om een onafhankelijk bestaan te kunnen hebben. Gelukkig bestaan er ook op hogere niveaus examens: de Staatsexamens NT2. Van deze Staatsexamens NT2 bestaan er twee varianten, programma I en programma II.
Het inburgeringsexamen is ruwweg bedoeld voor laagopgeleiden en de zogenoemde oudkomers die nauwelijks Nederlands hebben geleerd in al die jaren dat zij in Nederland wonen.
Staatsexamens NT2 zijn geschikt voor nieuwkomers die in eigen land minimaal enkele jaren middelbare school hebben gedaan en die in Nederland op MBO-niveau of hoger willen werken of studeren. Zij zouden dus absoluut GEEN inburgeringsexamen moeten doen, zij zouden niet bij de oudkomers in inburgeringsklassen terecht moeten komen, maar gewoon een taalcursus moeten doen die gericht is op Staatsexamen NT2.
Pas op!
Steeds vaker komen inburgeraars terecht bij verkeerde cursussen. Vaak komen zij terecht op een cursus die onder hun niveau ligt, in een groep waar zij zich kapot ergeren. Tijdens die cursus of op zijn laatst na afloop ontdekken zij dat de cursus niet dat oplevert, waarvoor zij naar school zijn gegaan: Nederlands leren, beroepsperspectieven verbeteren, een Nederlands paspoort ...
Nieuwkomers
Een nieuwkomer meldt zich bij de gemeente waar hij woont. De gemeente mag hem of haar tegenwoordig een gratis inburgeringscursus aanbieden. De gemeente zegt tegen de welwillende inburgeraar: “Hallo, fijn dat U gaat inburgeren, welkom in Nederland! U moet inburgeren. Kijk, wij hebben dus een cursus voor U, dat is gratis. U mag ook op eigen houtje een cursus uitzoeken, maar dat gaat U een flinke hoop geld kosten, waarschijnlijk € 2000. Bovendien weet u zelf niet zo goed waar U een goede cursus kunt vinden en wij weten dat wel. Als U deze gratis cursus via ons wil, dan moet U hier even tekenen, en dan krijgt U binnenkort een oproep van de school waar U geplaatst wordt…”
Dus tekent men… en dan begint de ellende…
Lees op mijn weblog maar over Mohammed, Rose en Lulu ...
Eerst kan het een tijdje duren voordat de school de inburgeraar feitelijk oproept. Omdat klassen niet snel vol raken duurt het vaak lang voordat de eerste schooldag komt. Ook die tijd gaat verloren …
Nieuwkomers & oudkomers: samen naar school!
Nieuwkomers en oudkomers worden naar een cursus gestuurd door een gemeentelijke instantie. De mensen die werken bij die gemeentelijke instantie weten soms, maar meestal niet welk onderwijs, welke boeken, welke leermiddelen passen bij de mensen die zich aan hun loket melden. Die beslissing laten zij over aan mensen die werken op de cursusinstellingen, dat wil zeggen aan mensen van wie je mag verwachten dat zij er verstand van hebben. Ook hebben gemeenteambtenaren geen zicht op en in ieder geval geen oren naar de persoonlijke belangen van kandidaat/inburgeraars die zich bij hen vervoegen. Daar, aan het loket, wordt een vragenlijst afgewerkt en via een “menu” wordt bepaald of een persoon inburgeringsplichtig is of niet.
Het inburgeringsexamen heeft een erg laag niveau. Het gaat hier om een niveau waarop mensen niet in staat zullen zijn zich zelfstandig te redden in Nederland. Het gevraagde taalniveau is daarvoor te laag. Het niveau A2 is onvoldoende om een onafhankelijk bestaan te kunnen hebben. Gelukkig bestaan er ook op hogere niveaus examens: de Staatsexamens NT2. Van deze Staatsexamens NT2 bestaan er twee varianten, programma I en programma II.
Het inburgeringsexamen is ruwweg bedoeld voor laagopgeleiden en de zogenoemde oudkomers die nauwelijks Nederlands hebben geleerd in al die jaren dat zij in Nederland wonen.
Staatsexamens NT2 zijn geschikt voor nieuwkomers die in eigen land minimaal enkele jaren middelbare school hebben gedaan en die in Nederland op MBO-niveau of hoger willen werken of studeren. Zij zouden dus absoluut GEEN inburgeringsexamen moeten doen, zij zouden niet bij de oudkomers in inburgeringsklassen terecht moeten komen, maar gewoon een taalcursus moeten doen die gericht is op Staatsexamen NT2.
Abonneren op:
Reacties (Atom)