Dit staat op de site van blik op werk, die het keurmerk verzorgt.
Alle vetgedrukte meldingen zijn de officiële formuleringen op de site over het keurmerk. Het commentaar van mij is minder vet gedrukt.
http://inburgeren.blikopwerk.nl/
Inburgeraars die zelf een inburgeringscursus moeten inkopen, kunnen hiervoor een lening aanvragen. De cursus moet dan wel worden ingekocht bij een opleidingsinstelling met het Keurmerk Inburgeren. Ook inburgeraars die door het behalen van het Staatsexamen NT2, programma I of II aan de inburgeringsplicht willen voldoen, kunnen een lening en vergoeding aanvragen. De cursus moet dan ook wel worden ingekocht bij een opleidingsinstelling met het Keurmerk Inburgeren.
Hoe onlogisch dit is, volgt uit de verdere beschrijving op deze site van het doel van het keurmerk.
1. Doel van het Keurmerk Inburgeren is kwaliteitsborging bij de aanbieders van inburgeringscursussen en transparantie van de markt, zodat de inburgeraar tijdens het keuzeproces en tijdens de voorbereiding op het examen een goede keus kan maken. En zodat hij de garantie heeft van een kwalitatief goede cursusaanbieder.
Hier wordt expliciet gesproken over aanbieders van inburgeringscursussen. Een instelling als Volksuniversiteiten of Technische Universiteit Delft, of andere universiteiten die over het algemeen goede nt2-opleidingen verzorgen ter voorbereiding op Staatsexamens, zouden buiten deze formuleringen vallen. Zij bieden immers geen inburgeringscursussen aan. Als zij al een keurmerk aangevraagd zouden hebben, is dat vast en zeker op oneigenlijke gronden gebeurd, namelijk om mogelijke cursisten die zich voorbereiden op het Staatsexamen NT2, niet van hun instellingen te weren. Van de TU Delft heb ik begrepen dat zij om deze reden inderdaad bezig zijn om dit kerumerk aan te vragen. Al met al wordt op deze manier de inburgeraar absoluut niet geholpen om een goede keus te maken bij het kiezen van een cursus. Zoals het nu is, lijkt het erop dat een inburgeraar die zich wil voorbereiden op het Staatsexamen NT2, moet zoeken naar een instelling die ook een heel ander product aanbiedt, te weten een inburgeringscursus, waarin hij helemaal niet in is geïnteresseerd. Alleen een NT2 cursus aan zo´n instelling levert hem de lening en vergoeding op van maximaal 3000 euro.
Verderop op de site staat het volgende:
2. U kunt aan het Keurmerk Inburgeren deelnemen als u:
- een rechtspersoon bent
- ingeschreven staat bij de Kamer van Koophandel
- en in het kader van de uitoefening van beroep of bedrijf werkzaamheden verricht, gericht op het toeleiden van inburgeringsplichtigen naar het inburgeringsexamen.
Hieruit kun je nogmaals afleiden dat het eigenlijk niet toegestaan is om een keurmerk aan te vragen, als je de mensen die je toelaat op je cursus voorbereidt op iets anders dan het inburgeringsexamen. Zoals ik hierboven ook al beschreef. Nazoeken op de lijst van instellingen die al een keurmerk hebben levert op dat o.a. de Vrije Universiteit en de Volksuniversiteit in Haarlem daar wel op staan. Uit de beschrijving van het feitelijke aanbod van deze twee taalaanbieders blijkt vervolgens dat zij geen inburgeringscursussen aanbieden. Kennelijk is het keurmerk aan deze instellingen onterecht verleend. Bij de toekenning van het keurmerk is de procedure als volgt: de instelling vraagt het aan, het wordt zonder slag of stoot verleend, zonder controle vooraf, en in de toekomst (…..) zal via een audit ooit gecontroleerd gaan worden of dit terecht is geweest …..
Dit klopt niet.
1 opmerking:
Hallo Ad,
Via het forum Buitenlandse partner kwam ik op je blog terecht. Leuk dat je artikelen schrijft over inburgerings en alles wat daarbij mis kan gaan!
Maar ... wat je nou schrijft over het krijgen van het Keurmerk, dat klopt toch niet helemaal hoor. Je schrijft het zelf al, geloof ik. Ik heb vorig jaar het NCB geholpen bij het aanvragen daarvan, dus ik heb het in de praktijk gezien.
Het Keurmerk Inburgering (KI vanaf nu) is een ISO-standaard - vraag me even niet wélke, want dat weet ik niet! - en dat betekent dat het onderwerp van het KI NIET de dienstverlening is, maar de administratieve processen.
Díe moeten aan bepaalde voorwaarden voldoen. Zo moeten er dossiers bijgehouden worden van alle cursisten, die bediend worden door een instituut en moet er een klachtenreglement zijn en nog wat van die soort democratische zaken.
Een inburgeringsbureau dat het KI heeft, is dus niet beter in inburgeren, maar heeft geïnvesteerd in het aantrekken van cursisten.
Ik heb zelf een talenbureau (www.parnassos-talen.com), waarmee ik taaltrainingen organiseer voor het bedrijfsleven. Daartoe behoort ook NT2 op de werkvloer en incidenteel iemand met een reïntegratiebudget. Ik werk o.a. samen met een technisch bedrijf dat per ongeluk ook trainingen technisch Duits en Engels verzorgt én en ISO-keurmerk bezit.
Toen ik eens ging zoeken naar informatie daarover - want waarom zou ik dat niet ook hebben als dat klanten aantrekt? - merkte ik dat al die ISO-standaarden gaan over administratie, dat je dus allerlei dossiers bewaart en een soort structuur daarin hebt, en klanttevredenheid in mindere mate. Het gaat niet over kwaliteit van onderwijs dus!
Een reactie posten